Strikte Richtlijnen Bepalen de UNESCO-Erkende Kunst van de Napolitaanse Pizzaiuolo

Bewerkt door: Olga Samsonova

De bereiding van de Napolitaanse pizza, bekend als l'arte del pizzaiuolo napoletano, heeft de status van Immaterieel Cultureel Erfgoed van UNESCO verkregen. Deze erkenning, die in 2017 tijdens een bijeenkomst op het Zuid-Koreaanse eiland Jeju werd toegekend, onderstreept het belang van deze culinaire traditie als een universeel symbool van cultuur en gezelligheid. Momenteel wordt deze kunstvorm, die haar oorsprong vindt in Napels, de hoofdstad van de regio Campania, beoefend door ongeveer drieduizend pizzaiuoli die als vitale schakels binnen hun gemeenschappen fungeren.

De authenticiteit van het deeg wordt strikt gedefinieerd door slechts vier basisingrediënten: tarwebloem van type '00' of '0', water, zeezout en gist, waarbij de bloem een passend eiwitgehalte voor de vereiste elasticiteit moet bezitten. Het kneedproces vereist uitsluitend handmatige uitvoering of het gebruik van delicate kneedmachines; agressieve apparatuur is uitgesloten. Een essentiële fase is de lange fermentatieperiode, die minimaal acht tot vierentwintig uur in beslag neemt om een luchtige structuur te garanderen. De deegbollen, of panetti, moeten tussen de 180 en 250 gram wegen.

De vormgeving van de pizza is eveneens onderworpen aan nauwgezette regels. Het uitrekken van het deeg moet strikt met de hand gebeuren; het gebruik van een deegroller of mechanische persen is expliciet verboden. Het eindproduct mag een maximale diameter van 35 centimeter niet overschrijden en moet een duidelijk gedefinieerde, licht gezwollen rand vertonen, de cornicione, met een dikte tussen één en twee centimeter. De textuur van de Verace Pizza Napoletana moet zacht en elastisch zijn, gemakkelijk te vouwen, met een centrum dat niet meer dan 0,25 centimeter hoog is.

De traditionele toppings zijn beperkt tot twee erkende varianten, een regel die streng wordt gehandhaafd door organisaties zoals de Associazione Verace Pizza Napoletana (AVPN), opgericht in 1984 ter bescherming van de traditie. De Marinara bestaat uit tomaat, knoflook, oregano en olijfolie. De Margherita, die de kleuren van de Italiaanse vlag vertegenwoordigt, bevat tomaat, mozzarella of fior di latte, en basilicum, afgemaakt met een scheutje extra vierge olijfolie. Historisch gezien is de Margherita verbonden met het bezoek van Koningin Margherita van Savoye in 1889, toen Raffaele Esposito een driekleurige pizza voor haar bereidde.

Het bakproces is een daad van precisie en vindt uitsluitend plaats in een houtgestookte oven die een temperatuur tussen 430 en 480 graden Celsius heeft bereikt. Onder deze extreme hitte moet de pizza slechts zestig tot negentig seconden bakken om een sappig centrum en gelijkmatige garing te garanderen. Deze strikte voorschriften, vastgelegd in een disciplinaire gids die sinds 1984 van kracht is, zorgen ervoor dat de Napolitaanse pizza een herkenbaar en exclusief product blijft. In 2010 ontving de bereidingswijze ook de Europese erkenning als Traditionele Specialiteit Gegarandeerd (TSG).

6 Weergaven

Bronnen

  • Capital.ba - Informacija je capital

  • Coronado Times

  • Index.hr

  • Naslovi.net

  • Hercegovina.in

  • AVPN - The True Neapolitan Pizza Association

Heb je een fout of onnauwkeurigheid gevonden?We zullen je opmerkingen zo snel mogelijk in overweging nemen.