Administracja USA Wprowadza Opłatę Sekcji 122 po Unieważnieniu Taryf IEEPA przez Sąd Najwyższy

Po historycznym orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2026 roku, które unieważniło taryfy nałożone na mocy Ustawy o uprawnieniach gospodarczych w sytuacjach nadzwyczajnych (IEEPA), administracja Stanów Zjednoczonych natychmiast wdrożyła tymczasowe środki zaradcze. Kluczowym elementem tej strategii było natychmiastowe zastosowanie globalnej dodatkowej opłaty w wysokości 15 procent na podstawie Sekcji 122 Ustawy o Handlu z 1974 roku. Ta zmiana stanowi pomost prawny, gdyż wprowadzone środki mają wygasnąć 24 lipca 2026 roku, chyba że Kongres zdecyduje o ich przedłużeniu.

Wykorzystanie Sekcji 122, która wymaga uzasadnienia w postaci „dużego i poważnego deficytu bilansu płatniczego Stanów Zjednoczonych” lub „fundamentalnego problemu płatniczego”, odzwierciedla determinację rządu do utrzymania presji na import, pomimo utraty mocy prawnej poprzedniej podstawy. Orzeczenie Sądu Najwyższego, wydane w sprawach Learning Resources przeciwko Trump i Trump przeciwko V.O.S. Selections, ograniczyło władzę wykonawczą, stwierdzając, że uprawnienie do nakładania taryf jest częścią władzy podatkowej zastrzeżonej dla Kongresu na mocy Artykułu I Konstytucji. W konsekwencji, większość programów taryfowych opartych wyłącznie na IEEPA straciła moc, choć taryfy na mocy Sekcji 232 i Sekcji 301 pozostają w mocy.

Ta fundamentalna zmiana prawna wymusza na importerach ponowną ocenę ryzyka, szczególnie w kontekście potencjalnych zwrotów szacowanych na 175 miliardów dolarów należności celnych zapłaconych w ramach unieważnionych taryf IEEPA. Administracja, reprezentowana przez Sekretarza Skarbu Scotta Bessenta, zasygnalizowała, że polityka taryfowa będzie kontynuowana, deklarując, że połączone dochody z Sekcji 122, Sekcji 232 i Sekcji 301 „spowodują praktycznie niezmienione dochody z taryf w 2026 roku”. Początkowo wprowadzona 22 lutego 2026 roku jako 10-procentowa opłata, stawka została szybko podniesiona do maksymalnego progu 15 procent dwa dni później, mając na celu utrzymanie podobnego obciążenia dla handlu.

W przeciwieństwie do taryf IEEPA, które były często kierowane na konkretne kraje, nowe opłaty Sekcji 122 mają charakter globalny i niedyskryminacyjny, choć utrzymano podobne wyjątki dla produktów. Ta zmiana strukturalna oznacza, że kraje, które wcześniej ponosiły wysokie opłaty IEEPA, takie jak Chiny czy Brazylia, odnotowują obniżki stawek, podczas gdy inne mogą doświadczyć wzrostu obciążeń. Niepewność polityki handlowej utrzymuje się na rynkach; w dniu 3 marca 2026 roku indeks dolara amerykańskiego wzrósł o 0,92% do poziomu 99,29, co sugeruje faworyzowanie dolara przez inwestorów w obliczu niepewności, a umowy handlowe z Unią Europejską i Indiami pozostają w zawieszeniu.

Administracja zamierza jednocześnie oceniać bardziej trwałe środki, takie jak dochodzenia na podstawie Sekcji 301, które wymagają formalnych procesów, w przeciwieństwie do szybkiego działania Sekcji 122. Dla importerów kluczowe jest wdrażanie strategii pomostowych i monitorowanie działań Kongresu, gdyż brak interwencji legislacyjnej do 24 lipca 2026 roku zakończy obecny reżim taryfowy Sekcji 122. Obecne zastosowanie Sekcji 122 na taką skalę jest bezprecedensowe w jej pięćdziesięcioletniej historii, co rodzi pytania o jej konstytucyjną zasadność w świetle orzeczenia Sądu Najwyższego.