Archeologisch Park Pompeii Lanceert Webserie Over Oude Flora en de Witte Ui

Het Archeologisch Park Pompeii heeft een nieuwe digitale format gelanceerd, getiteld Convivium: Smaken van Pompeii. Het doel van dit initiatief is om de rijke botanische erfenis van de site in de schijnwerpers te zetten. Dit project combineert culinaire kunsten, archeologisch onderzoek en principes van duurzaam groenbeheer, waardoor de kijker een veelzijdig beeld krijgt van de oudheid. Deze stap onderstreept de groeiende erkenning dat de groene elementen van Pompeii een integraal onderdeel zijn van het archeologische landschap, en niet louter een kwestie van beheer en onderhoud. Directeur van het park, Gabriele Zuchtriegel, benadrukt dat de vegetatie nu wordt gezien als een cruciaal onderdeel binnen het bredere landbouwinitiatief van het Park.

De eerste aflevering van de serie, die op 5 januari 2026 in première ging, richt zich op de historische Witte Ui van Pompeii, die fungeert als symbool voor de agrarische identiteit van de regio. Dit specifieke ras, bekend als Bianca di Pompei, produceert traditioneel een grote witte bol met lange groene stelen en staat bekend om zijn sappige smaak. Historisch gezien was ui een belangrijk gewas; veel historici geloven dat de teelt ervan minstens 5000 jaar geleden begon, mogelijk in Centraal-Azië of Iran.

In het kader van deze uitzending presenteerde chef-kok Fabrizio Mellino, beroemd om zijn respectvolle benadering van lokale ingrediënten, een moderne interpretatie van een antiek Romeins uigerecht: de Patella Lucretiana. Dit gerecht is gedocumenteerd in het werk van Marcus Gavius Apicius, De re coquinaria, een verzameling recepten die dateren uit de 5e en 6e eeuw na Christus. Mellino, die drie Michelinsterren behaalde voor zijn restaurant Quattro Passi, legt vaak de nadruk op zijn toewijding aan biodiversiteit en duurzaamheid. Dit weerspiegelt zich in zijn culinaire filosofie, die diep geworteld is in de regio Campania.

Voor de opnames en de demonstratie van de kooktechnieken werden ingrediënten gebruikt die afkomstig zijn uit de Kwekerij van de Flora van Pompeii (Vivaio della Flora Pompeiana). Deze kwekerij bevindt zich op het terrein van het Huis van de Pansa. Deze kwekerij is hersteld op basis van strikte historisch-archeologische gegevens en bootst de tuinen na waarvan bekend is dat ze in de oude stad bestonden. Het Huis van de Pansa, een van de meest uitgestrekte bezittingen in Pompeii, was eigendom van de familie Nigidius en toont de verfijning van een atriumhuis.

De wetenschappelijke segmenten van het programma doken dieper in de paleobotanische ontdekkingen die ter plaatse zijn gedaan. Hierbij werd met name het werk van botanicus Wilhelmina Jashemski belicht. Zij ontdekte in de jaren vijftig sporen van pollen en sporen die het bestaan van weelderige tuinen bevestigden. De segmenten belichtten ook het historische gebruik van uien, waarover Plinius de Oudere schreef, waarbij hij de ui toeschreef aan het vermogen om het gezichtsvermogen te verbeteren en diverse kwalen te genezen. De kenmerken van de ui die momenteel in de kwekerij wordt verbouwd, werden nauwkeurig onder de loep genomen, waarbij oude agrarische praktijken werden verbonden met hedendaagse behoudsinspanningen.

Het 'Convivium'-project brengt niet alleen eer aan het agrarische verleden, maar toont ook de diepgang van de Romeinse vindingrijkheid. Denk hierbij aan de reconstructie van het complexe irrigatiesysteem waarmee planten bewaterd konden worden zonder de tuin zelf te betreden. In Pompeii, waar de uitbarsting van de Vesuvius in 79 na Christus sporen van honderden tuinen en moestuinen heeft bewaard, dienen initiatieven zoals deze webserie als een brug tussen verleden en heden. Ze benadrukken dat de teelt een centraal onderdeel was van het stadsleven.