Park Archeologiczny w Pompejach Wprowadza Serial Internetowy o Starożytnej Florze i Białej Cebuli

Archeologiczny Park Pompeje zainicjował nowatorski format cyfrowy zatytułowany „Convivium: Smaki Pompejów”. Jego głównym celem jest wydobycie na światło dzienne bogatego dziedzictwa botanicznego tego historycznego miejsca. Projekt ten stanowi fascynujące połączenie sztuki kulinarnej, dogłębnych badań archeologicznych oraz zasad zrównoważonego ogrodnictwa, oferując widzom wielowymiarowe spojrzenie na kulturę starożytności. Ten krok podkreśla rosnące zrozumienie, że zieleń w Pompejach to nie tylko kwestia bieżącego zarządzania i utrzymania, ale fundamentalny element krajobrazu archeologicznego. Dyrektor Parku, Gabriele Zuchtriegel, zaznacza, że roślinność jest teraz traktowana jako kluczowy element szerszej inicjatywy rolniczej realizowanej przez Park.

Pierwszy odcinek serii, którego premiera odbyła się 5 stycznia 2026 roku, koncentruje się na historycznej Białej Cebuli z Pompejów, która stanowi symbol rolniczej tożsamości tego regionu. Ta odmiana, znana jako Bianca di Pompei, tradycyjnie wytwarza dużą białą cebulę z długimi zielonymi łodygami i ceniona jest za swój soczysty smak. Cebula ta była ważnym produktem uprawnym, a historycy szacują, że jej uprawa mogła rozpocząć się nawet 5000 lat temu, prawdopodobnie w Azji Środkowej lub Iranie.

W ramach tego wydania, szef kuchni Fabrizio Mellino, słynący z podejścia opartego na głębokim szacunku dla lokalnych składników, zaprezentował współczesną interpretację starożytnego rzymskiego dania cebulowego – Patella Lucretiana. Danie to zostało udokumentowane w dziele Marka Gawiusza Apicjusza „De re coquinaria”, zbiorze przepisów datowanych na V-VI wiek naszej ery. Mellino, uhonorowany trzema gwiazdkami Michelin za swoją restaurację Quattro Passi, nieustannie podkreśla swoje zaangażowanie w bioróżnorodność i zrównoważony rozwój, co znajduje odzwierciedlenie w jego filozofii kulinarnej głęboko zakorzenionej w regionie Kampania.

Do realizacji zdjęć oraz demonstracji technik kulinarnych wykorzystano składniki pochodzące z Pomnika Flory Pompejańskiej (Vivaio della Flora Pompeiana), zlokalizowanego na terenie Domu Pansa. To szkółka, odtworzona z zachowaniem rygorystycznych danych historyczno-archeologicznych, ma na celu odtworzenie ogrodów, które z pewnością istniały w starożytnym mieście. Dom Pansa, będący jedną z największych posiadłości w Pompejach, należał do rodziny Nigidiuszów i stanowi doskonały przykład wyrafinowania domów z atrium.

Części naukowe programu zagłębiły się w paleo-botaniczne odkrycia dokonane na miejscu wykopalisk. Szczególnie istotna była tu praca botaniczki Wilhelminy Jaskiemskiej, która w latach 50. XX wieku zidentyfikowała ślady pyłków i zarodników, potwierdzające istnienie bujnych ogrodów. Segmenty te również przybliżyły historyczne zastosowania cebuli, o których pisał Pliniusz Starszy, przypisując jej zdolność poprawy wzroku i leczenia rozmaitych dolegliwości. Dokładnie przeanalizowano cechy odmiany cebuli uprawianej obecnie w szkółce, łącząc starożytne praktyki rolnicze ze współczesnymi wysiłkami na rzecz ochrony dziedzictwa.

Projekt „Convivium” to nie tylko hołd złożony rolniczemu rodowodowi, ale także pokaz głębi rzymskiej pomysłowości, na przykład poprzez odtworzenie skomplikowanego systemu irygacyjnego, który pozwalał na podlewanie roślin bez konieczności wchodzenia do ogrodu. W Pompejach, gdzie erupcja Wezuwiusza w 79 roku n.e. zachowała ślady setek ogrodów i warzywników, inicjatywy takie jak ten serial internetowy stanowią most łączący przeszłość z teraźniejszością, uwypuklając fakt, że uprawa była centralnym elementem życia tego miasta.