Matige Complexe Videogames Verbetert Cognitieve Functies, Toont Recent Onderzoek

Recente wetenschappelijke bevindingen, onderbouwd door studies die in 2025 zijn afgerond, wijzen uit dat gematigde interactie met geavanceerde videogames de cognitieve vermogens kan verbeteren en mogelijk de veroudering van de hersenen vertraagt. Deze resultaten contrasteren met de effecten van eenvoudigere, traditionele hersentrainingen en suggereren een verschuiving in de perceptie van digitale interactie naar een erkende vorm van cognitieve stimulatie.

Een studie uit 2025, gepubliceerd in Nature Communications, legde een verband tussen een grotere ervaring met videogames, vergelijkbaar met die met muziek en kunst, en een langzamere hersenveroudering. Er werd vastgesteld dat de hersenen van ervaren spelers gemiddeld vier jaar jonger oogden dan hun chronologische leeftijd. De vermindering van de 'Brain Age Gap' (BAG) bedroeg na de trainingsperiode gemiddeld ongeveer 3 jaar. Actie-videogames, zoals first-person shooters, worden als bijzonder gunstig beschouwd vanwege de noodzaak tot snelle besluitvorming in chaotische visuele omgevingen.

Onderzoek uit 2024, geleid door Carlos Coronel van Trinity College Dublin en de Universidade Adolfo Ibáñez, concentreerde zich op frequente spelers van het real-time strategiespel StarCraft II. Deze spelers vertoonden een efficiëntere informatieverwerking en verhoogde connectiviteit in hersengebieden die cruciaal zijn voor visuele aandacht en uitvoerende functies, vergeleken met een controlegroep van niet-spelers. Zelfs een beperkte trainingsduur bleek effectief: 24 nieuwkomers die StarCraft II speelden gedurende 30 uur verspreid over drie tot vier weken, toonden een vertraging in hun 'hersenenleeftijd' ten opzichte van een controlegroep die het vast-regelspel Hearthstone speelde. C. Shawn Green van de Universiteit van Wisconsin-Madison merkte op dat 45 uur spelen van actiegames het leren in ongerelateerde cognitieve tests versnelde.

Deskundigen waarschuwen echter voor overmatig gebruik en benadrukken het belang van een evenwichtige benadering. Veel gespecialiseerde hersentrainingsspellen kampen met de 'vloek van specificiteit', waarbij de aangeleerde vaardigheden nauwelijks overdraagbaar zijn naar andere domeinen, in tegenstelling tot de gesuggereerde overdracht van actiegames. Aaron Seitz van het Brain Game Center for Mental Fitness and Well-being aan Northeastern University stelt dat games complexe vaardigheden oefenen in gesimuleerde omgevingen, wat verschilt van de eenvoud van traditionele 'hersenspelletjes'. Seitz suggereert een gematigde experimenteerfase, waarbij de meeste gunstige onderzoeken zich richtten op sessies van 30 minuten tot een uur.

Coronel concludeert dat cognitieve activiteit zoals gamen slechts één element moet zijn van een gezonde hersenroutine, die ook fysieke activiteit, slaap en socialisatie omvat. Dit wordt ondersteund door bevindingen die aantonen dat frequent gamen (vijf of meer uur per week voor één speltitel) correleert met cognitieve prestaties die gemiddeld overeenkomen met die van personen die 13,7 jaar jonger zijn, volgens een studie geleid door Adrian Owen van Western University. De complexiteit van moderne games maakt ze tot krachtige leermiddelen die principes van gedragsverandering en neuroplasticiteit belichamen.