Potwierdzono Obserwację Delfina Hectora lub Māui w Zatoce Wysp

Pod koniec grudnia 2025 roku w Zatoce Wysp w Nowej Zelandii potwierdzono obecność samotnego delfina Hectora lub Māui, co wzbudziło zainteresowanie wśród badaczy morskich. Jest to druga udokumentowana obserwacja delfina Hectora w regionie Northland w ciągu ostatniego stulecia. Badacz ssaków morskich, Jochen Zaeschmar, który jako pierwszy zlokalizował zwierzę, rozpoczął procedurę pobrania materiału DNA po uzyskaniu zgody od Departamentu Ochrony Przyrody (DOC) Nowej Zelandii.

Jochen Zaeschmar, niemiecki naukowiec mieszkający w Zatoce Wysp od 1997 roku, koncentruje swoje badania na ekologii delfinów przybrzeżnych, obejmując również orki fałszywe. Zarówno delfiny Hectora, jak i delfiny Māui, są gatunkami endemicznymi dla wód Nowej Zelandii, charakteryzującymi się niewielkimi rozmiarami i zaokrąglonymi płetwami grzbietowymi. Delfin Māui, podgatunek delfina Hectora, jest klasyfikowany jako krytycznie zagrożony; szacunki z 2021 roku wskazywały na populację dorosłych wynoszącą około 54 osobników. Delfin Hectora (Cephalorhynchus hectori) jest klasyfikowany jako krajowo narażony, a jego główne siedlisko znajduje się w okolicach Wyspy Południowej.

Delfiny Māui, znane również jako popoto, są spotykane niemal wyłącznie u zachodniego wybrzeża Wyspy Północnej, często w wodach płytszych niż 20 metrów. Departament Ochrony Przyrody (DOC) zaapelował do społeczności o natychmiastowe zgłaszanie wszelkich przyszłych obserwacji za pośrednictwem dedykowanej infolinii kryzysowej lub aplikacji SeaSpotter, co jest kluczowe dla monitorowania rozproszonej populacji. Obserwatorzy muszą bezwzględnie zachować bezpieczny dystans od zwierzęcia, ponieważ oba gatunki są podatne na kolizje ze statkami.

W przeszłości ekolodzy, w tym dr Barbara Maas z organizacji Nabu, wskazywali na zagrożenie wyginięciem podgatunku delfina Māui w ciągu 15 lat bez zwiększenia ochrony, podkreślając rolę sieci rybackich. Oczekuje się, że analiza DNA dostarczy istotnych danych genetycznych, które pomogą w ocenie stanu zdrowotnego i aktualnego rozmieszczenia gatunków. Firmy turystyczne działające w regionie, posiadające zezwolenia od Departamentu Ochrony Ssaków Morskich, angażują się w podnoszenie świadomości ekologicznej, przeznaczając część opłat za rejsy na działania ochronne. Te endemiczne ssaki morskie, najmniejsze delfiny na świecie, osiągają długość zaledwie 1,5 metra, co podkreśla znaczenie każdego osobnika dla przetrwania gatunku. Monitorowanie i szybka reakcja na obserwacje, takie jak ta w Zatoce Wysp, stanowią kluczowy element strategii zapobiegania dalszemu spadkowi liczebności tych waleni.