Voedingsdeskundige benadrukt hoge waarde en toegankelijkheid van mossel in Spanje

Voedingsdeskundige Pablo Ojeda, bekend van de Spaanse televisie, heeft de mossel aangemerkt als een significant ondergewaardeerd en tegelijkertijd zeer toegankelijk supervoedsel binnen de Spaanse culinaire context. Dit tweekleppige schelpdier, waartoe ook oesters en kokkels behoren, biedt een indrukwekkende concentratie aan essentiële voedingsstoffen die vaak over het hoofd worden gezien in het dagelijkse dieet. De focus op duurzaamheid en lokale productie, met name in Spanje waar de soort Mytilus galloprovincialis veel gekweekt wordt, versterkt de positie van de mossel als een verantwoorde keuze voor de consument.

De kweek van deze soort in Europa, vaak via hangcultuur in warmere wateren, zorgt ervoor dat mosselen relatief snel de commerciële grootte bereiken, doorgaans na twaalf tot achttien maanden. Een opvallend kenmerk is het buitengewoon hoge gehalte aan vitamine B12 (cobalamine). Een portie van 100 gram mosselvlees kan de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) van deze vitamine met een factor 684% overschrijden, wat een significant hoger niveau is dan wat doorgaans uit porties rundvlees wordt gehaald. Deze vitamine is cruciaal voor de aanmaak van rode bloedcellen, de ondersteuning van de energiestofwisseling en het functioneren van het zenuwstelsel. Bovendien levert de mossel hoogwaardige, complete eiwitten bij een relatief laag caloriegehalte, wat het een voordelige optie maakt voor gewichtsbeheersing.

Het ijzergehalte in mosselen verdient speciale aandacht vanwege de vorm waarin het aanwezig is. Mosselen leveren heemijzer, een vorm die door het menselijk lichaam aanzienlijk beter wordt geabsorbeerd dan het non-heemijzer dat voornamelijk in plantaardige bronnen voorkomt. Terwijl non-heemijzer een absorptiepercentage van slechts 1 tot 10% kent, kan heemijzer tot ruim 42% geabsorbeerd worden, afhankelijk van de ijzervoorraad in het lichaam. Dit hoge absorptievermogen is een belangrijk voordeel voor het voorkomen van ijzertekort, dat zich kan uiten in vermoeidheid en een bleke huid. Naast ijzer dragen mosselen bij aan de cardiovasculaire gezondheid door de levering van natuurlijke omega-3 vetzuren; een portie van 100 gram levert ongeveer 700 milligram, wat neerkomt op 3,5 keer de gemiddelde dagelijkse behoefte van 200 milligram.

De duurzaamheidsaspecten van de mosselteelt zijn een sterk punt, aangezien de dieren hun voedsel filteren uit het omringende water zonder dat er extra voer nodig is. Dit resulteert in een CO2-voetafdruk die tot acht keer lager is dan die van rundvlees. Hoewel de Mytilus edulis bekendstaat als de Zeeuwse mossel in Noordwest-Europa, wordt de M. galloprovincialis veel gekweekt in de Middellandse Zee. De Nederlandse mosselsector, met de veiling in Yerseke als belangrijk knooppunt, heeft sinds 2011 het MSC-certificaat voor duurzame visserij. De Gezondheidsraad adviseert een wekelijkse consumptie van vis, schaal- en schelpdieren, een advies dat in België wordt ondersteund door de Hoge Gezondheidsraad met een aanbeveling van één tot twee keer per week. Consumenten dienen alert te zijn op de versheid; dode of beschadigde exemplaren moeten worden weggegooid en rauwe consumptie wordt afgeraden vanwege mogelijke aanwezigheid van het norovirus of de listeria-bacterie. Tevens wordt geadviseerd dat personen met de auto-immuunziekte Hashimoto's mosselen mijden vanwege het hoge jodiumgehalte.