Italië Blijft Dominant in de Wereldwijde Pasta-Industrie Ondanks EU-Productiefluctuaties

Italië behoudt zijn leidende positie in de wereldwijde pastaconsumptie, met een gemeld jaarlijks verbruik van 23,3 kilogram per hoofd van de bevolking. Dit cijfer benadrukt de diepgewortelde culinaire rol van pasta in de Italiaanse samenleving, een traditie die historisch verankerd is sinds de mechanisatie van de productie in de 19e eeuw. De Europese Unie als geheel overschreed in de meest recente rapportageperiode de grens van 4 miljoen ton aan totale consumptie, wat de omvang van de markt binnen het blok illustreert.

De Europese pastaproductie bereikte in 2023 een geschatte omvang van 6,2 miljoen ton, met een totale waarde van 8,9 miljard euro, waarbij Italië een overweldigende meerderheid voor zijn rekening nam. De Italiaanse dominantie in de productie is significant: zij genereerden 4,2 miljoen ton deegwaren, wat neerkomt op 68 tot 69 procent van de totale output van de EU in dat jaar. Spanje volgt als tweede producent met ongeveer 8 procent van het EU-volume, terwijl Frankrijk circa 4 procent bijdraagt aan het totaal. De expertise in het verwerken van hoogwaardige durumtarwe en traditionele productiemethoden verstevigen de positie van Italiaanse pasta op de wereldmarkt.

Wat betreft de internationale afzet, exporteerde Italië in het laatste volledige jaar 2,2 miljoen ton pasta. De totale deegwarenexport van de EU bedroeg in 2023 bijna 2,7 miljoen ton, waarvan Italië een aanzienlijk deel van 76 procent (2,0 miljoen ton) verzorgde. Binnen de EU wordt meer dan de helft van deze export verhandeld, terwijl bestemmingen buiten het blok, zoals het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, de belangrijkste afnemers zijn van de niet-EU-uitvoer.

Hoewel Italië de consumptielijst aanvoert, bekleedt Griekenland de tweede positie binnen de EU met een jaarlijks verbruik van 12,2 kilogram per hoofd van de bevolking. Dit plaatst Griekenland wereldwijd op de vierde positie, achter de leiders Italië, Tunesië (met naar schatting 15 kilogram per jaar) en Venezuela. Deze regionale verschillen in de mondiale consumptie illustreren de culturele diversiteit in de waardering van dit basisvoedsel, terwijl de bredere Europese voedingsmiddelenindustrie tegelijkertijd wordt gekenmerkt door consolidatie en een toenemende focus op duurzaamheid en innovatie.