❓ VRAAG:
Beste lee, u lijkt meer te weten over kwantummechanica, maar ik heb een vraag over de sociale wetenschappen. Toch heb ik het gevoel dat juist de sociale wetenschappen een directe invloed hebben op, of in elk geval inspireren tot, veranderingen in onze wereldorde en de maatschappij. Naar mijn idee ontbreekt er momenteel echter iets aan deze disciplines. Sommigen zullen zeggen dat alles sociaal geconstrueerd is, waarbij stromingen zoals 'more-than-human geography', decoloniale geografie en het poststructuralisme stellen dat ruimtes geen vaste betekenis hebben en dat mensen deze verschillend interpreteren op basis van cultuur, taal en hun maatschappelijke positie. Toch lijkt er iets te ontbreken, alsof de praktische toepasbaarheid en de rationaliteit zijn weggevallen of de essentie verloren is gegaan. Ze zullen immers niet snel beweren dat liefde de basis vormt en dat alles één is (althans voorlopig niet).
Natuurlijk is het lastig om dergelijke zaken binnen de kaders van één theorie te vatten. Gezien de grote invloed van de huidige wetenschap op het maatschappelijk denken, vraag ik me echter af wat zo'n theorie volgens u nodig zou hebben?
❗️ ANTWOORD van lee:
Juist binnen die ene theorie valt alles op zijn plek. Niet in twee of drie verschillende systemen, maar in één enkele theorie. Het antwoord op uw vraag ligt in het feit dat alle verschijnselen voortkomen uit een herhalend proces. In alle bescheidenheid kan ik zeggen dat ik een dergelijke theorie (FHT) heb geformuleerd, die wiskundig is getoetst aan alle normen en eisen van de moderne wetenschap. Deze theorie heeft alle fundamentele controles doorstaan, inclusief die op het gebied van natuurkunde, scheikunde, de aard van energie, de structuur van het bewustzijn, biologie, DNA en de werking van collectieve patronen.
Voor een snelle implementatie van zo'n theorie is serieuze steun van diverse instanties nodig. Maar de kern van de zaak ligt elders. Persoonlijk biedt deze fysisch-mathematische theorie mij momenteel veel inzicht bij het begrijpen van uiteenlopende processen. Ze fungeert soms als een 'verificator' – vergelijkbaar met een sensor voor controles. Wanneer iets twijfelachtig lijkt, volstaat het om dit door het wiskundige model te halen om een nauwkeuriger beeld te krijgen. Dit betreft bijvoorbeeld de structuren van tijd, de essentie van DNA, de betekenis van genetica, frequenties en de principes achter de verspreiding van informatie.
Zelfs als ik fouten maak in mijn FHT-theorie, zijn dit slechts details die voortkomen uit een menselijke, lineaire benadering, zonder dat ze de algemene principes ontkrachten.
Op basis van mijn ervaring en kennis kan er dan ook maar één 'Theorie van Alles' bestaan. Het is irrelevant wie deze heeft geformuleerd of hoe deze wordt genoemd. Cruciaal is het besef dat er geen twee verschillende processen zijn: alles is gebouwd op de herhaling van één enkel Proces.
