Svalbard Kutup Ayıları Deniz Buzu Kaybına Rağmen Diyet Çeşitliliğiyle Direnç Gösteriyor

Norveç'in Arktik takımadalarından Svalbard'da, iklim değişikliğinin hızlanan etkilerine rağmen kutup ayılarının fiziksel kondisyonlarını koruduğu veya iyileştirdiği yönünde yeni araştırmalar ortaya çıktı. Bu bulgular, bölgedeki deniz buzunun dramatik bir şekilde azalmasına rağmen, ayılar için kabul görmüş hayatta kalma senaryolarını sorgulatıyor. Bilim insanları, 1992'den 2019'a kadar olan verileri inceleyen ve bulgularını Scientific Reports bilimsel dergisinde yayımlayan bir çalışmada, 2000 yılından sonra incelenen ayılar arasında Vücut Kondisyon İndeksi'nde (BCI) bir artış tespit etti.

Bu dönemde, Svalbard'ı çevreleyen Barents Denizi bölgesi, diğer Arktik habitatlara kıyasla iki kat daha hızlı deniz buzu kaybı yaşadı ve 1980'den bu yana sıcaklıklar on yılda 2°C'ye kadar yükseldi. Norveç Kutup Enstitüsü'nden baş araştırmacı Jon Aars, başlangıçta ayıların zorlanacağını, zayıflayacağını ve üreme ile hayatta kalma oranlarında düşüş görüleceğini varsaydığını belirterek, bu sonuçların kendisini şaşırttığını ifade etti. Bu beklenmedik dayanıklılığın temel nedeni, Svalbard'daki popülasyonun beslenme stratejilerinde gösterdiği önemli bir esneklik olarak gösteriliyor.

Normalde, kutup ayıları enerji açısından zengin fokları avlamak için deniz buzunu bir platform olarak kullanır; bu yağ depoları hem hayatta kalma hem de yavrular için süt üretimi için hayati önem taşır. Ancak, araştırmacılar, deniz buzunun çekilmesiyle birlikte ayılar, diyetlerini karasal kaynaklarla başarıyla çeşitlendirdi. Bu yeni besin kaynakları arasında, yerel olarak popülasyonu artan ren geyiklerinin aktif olarak tüketilmesi ve özellikle yağ içeriği yüksek olan mors leşlerinin yağmalanması yer alıyor. Hatta bazı uzmanlar, buz alanları küçüldükçe fokların daha dar bölgelerde yoğunlaşmasının, kısa vadede avlanmayı kolaylaştırmış olabileceği teorisini öne sürüyor.

Bu olumlu kısa vadeli eğilimlere rağmen, bilim camiasından gelen uyarılar, bu durumun kalıcı bir adaptasyon olmaktan ziyade geçici bir kazanım olduğu yönünde. Norveç Kutup Enstitüsü'nden Jon Aars, deniz buzu kaybı mevcut hızda devam ederse, bir eşiğin aşılacağını ve bunun sonucunda ayıların kilo kaybetmeye başlayacağını ve uzun vadede hayatta kalma ve üreme konusunda zorluklarla karşılaşacağını vurguluyor. Polar Bears International'dan Dr. John Whiteman, vücut kondisyonunun önemli bir gösterge olmasına rağmen tek başına yeterli olmadığını belirtiyor; zira diğer araştırmalar, buzsuz geçen günlerin özellikle yavru ve yaşlı dişi ayıların hayatta kalma oranlarını düşürdüğünü gösteriyor.

Bu durum, Svalbard'daki 770 yetişkin ayının 1995'ten itibaren izlendiği geniş kapsamlı çalışmanın, Barents Denizi popülasyonunun sabit kaldığını veya hatta arttığını gösterdiği bulgusuyla birlikte değerlendiriliyor. Svalbard'daki bu nüfus, Kuzey Kutbu'ndaki 20 alt popülasyondan biri olup, buzsuz geçen sürenin yılda yaklaşık 100 gün artmasıyla, avlanma alanları ile doğum yaptıkları adalar arasında 200 ila 300 kilometre yüzmek zorunda kalıyor. Arktik bölgenin küresel ortalamadan yedi kat daha hızlı ısınması, Barents Denizi'ndeki ekolojik baskının yoğunluğunu gösterirken, bu esneklik türün kısa vadeli zorluklara karşı gösterdiği bir tepki olarak kalıyor.