Analiza Epigenetycznego Wieku Astronautów z Misji Axiom 2: Przyspieszenie i Odwracalność Zmian Po Powrocie

Analiza próbek krwi pobranych podczas komercyjnej misji Axiom 2, która rozpoczęła się w maju 2023 roku, ujawniła dynamiczne zmiany w molekularnych sygnaturach wieku załogi. Badanie to ustanawia podróże kosmiczne jako istotny model do zgłębiania mechanizmów starzenia się i oceny odporności komórkowej, co jest kluczowe w kontekście rosnącej częstotliwości misji kosmicznych. Środowisko orbitalne, charakteryzujące się mikrograwitacją, promieniowaniem jonizującym oraz zakłóceniami rytmów okołodobowych, stwarza warunki testowe dla biologii starzenia, trudne do odtworzenia na Ziemi.

Kluczowe ustalenia, opublikowane na początku 2026 roku w czasopiśmie Aging Cell, wskazują, że średnie przyspieszenie wieku epigenetycznego dla czteroosobowej załogi Axiom 2 wzrosło o 1,91 roku do siódmego dnia lotu. Świadczy to o natychmiastowej reakcji molekularnej na warunki kosmiczne. Co istotne, analiza wykazała, że proces ten jest w dużej mierze odwracalny po powrocie na Ziemię. Sugeruje to istnienie wewnętrznych mechanizmów regeneracyjnych w ludzkiej fizjologii, zdolnych do przeciwdziałania stresorom związanym z przestrzenią kosmiczną. Starszym astronautom udało się powrócić do wartości wyjściowych sprzed lotu, podczas gdy młodsi członkowie załogi wykazali wiek biologiczny niższy niż przed misją.

W badaniu zastosowano 32 różne zegary starzenia oparte na metylacji DNA w celu kwantyfikacji tych zmian. Za starszego autora analizy uznaje się doktora Davida Furmana z Buck Institute for Research on Aging, który jest również dyrektorem tamtejszego Ośrodka AI i Bioinformatyki. Wśród kluczowych instytucji zaangażowanych w projekt wymienia się Buck Institute, Weill Cornell Medicine oraz King Faisal Specialist Hospital and Research Centre w Dżuddzie w Arabii Saudyjskiej. Dr Furman, współzałożyciel firmy Cosmica Biosciences, podkreśla, że wyniki te otwierają możliwość identyfikacji i wzmocnienia czynników odmładzających zarówno u astronautów, jak i u populacji na Ziemi.

Badacze zaobserwowali, że znaczną część zaobserwowanego przyspieszenia wieku przypisuje się zmianom w składzie komórek odpornościowych, zwłaszcza w limfocytach T regulatorowych oraz naiwnych limfocytach T CD4. Wcześniejsze prace zespołu Furmana, opublikowane w Nature Communications 11 czerwca 2024 roku, badały wpływ mikrograwitacji na komórki odpornościowe. Niemniej jednak, nawet po uwzględnieniu tych zmian komórkowych, predyktory oparte na wieku chronologicznym i śmiertelności nadal wskazywały na przyspieszenie starzenia w trakcie lotu. To podwójne odkrycie sugeruje, że zachodzi głębsza przebudowa epigenetyczna, niezwiązana bezpośrednio z samymi zmianami w komórkach obwodowych.

Metryka Epigenetycznego Przyspieszenia Wieku (EAA) została opracowana przez współpracujące ośrodki jako narzędzie łączące wiele zegarów metylacji DNA do ilościowego określenia modyfikacji wieku. Kosmiczne misje, takie jak ta 10-dniowa wyprawa, stają się poligonem doświadczalnym dla testowania interwencji geroprotekcyjnych w czasie rzeczywistym. Te doniesienia mają potencjał translacyjny, co potwierdza licencjonowanie własności intelektualnej firmie spin-off koncentrującej się na odkrywaniu leków i zastosowaniach konsumenckich. Badania te stanowią znaczący krok w zrozumieniu ludzkiej odporności na ekstremalne warunki i mogą przełożyć się na strategie zdrowotne dla osób starzejących się na naszej planecie.