Wzrost aktywności floty JANET w cieniu śledztwa w sprawie UAP i dostępu Kongresu do Strefy 51

Analiza cywilnych danych dotyczących śledzenia lotów ujawniła znaczący wzrost operacji tajnej floty powietrznej Sił Powietrznych USA, znanej jako JANET (Joint Air Network for Employee Transportation). Samoloty te kierowały się w stronę obiektów na pustyni Nevada, w tym do legendarnej Strefy 51. Ta wzmożona aktywność logistyczna, odnotowana w pewien piątkowy poranek 2026 roku, zbiegła się w czasie z rosnącym zainteresowaniem Kongresu fenomenem Niezidentyfikowanych Zjawisk Anomalnych (UAP).

Flota JANET, prawdopodobnie zarządzana przez zewnętrznego kontrahenta, wykorzystuje nieoznakowane białe odrzutowce z charakterystycznym czerwonym pasem. Ich zadaniem jest transport personelu do zamkniętych stref, takich jak Poligon Doświadczalny i Szkoleniowy w Nevadzie (NTTR), gdzie znajduje się Strefa 51 (Lotnisko Homey/KXTA) oraz Poligon Doświadczalny Tonopah (TTR). Szczegółowe dane z monitoringu wykazały, że rejs JANET 31 opuścił Międzynarodowy Port Lotniczy Harry'ego Reida w Las Vegas o godzinie 5:55 rano czasu pacyficznego. Zaledwie 32 minuty później wystartowała maszyna JANET 43, również zmierzająca do strefy NTTR. Loty te stanowią kluczowy środek transportu dla około 1000–1500 pracowników Departamentu Obrony, cywilów i personelu wojskowego, ponieważ dojazd lądowy do Strefy 51 jest całkowicie wykluczony ze względów bezpieczeństwa narodowego.

Obecna sytuacja polityczna nadaje tym przelotom szczególnego znaczenia. Kongresmen Eric Burlison, zasiadający w komisji nadzorczej Kongresu ds. UAP, otrzymał niedawno zgodę Białego Domu na wizytację najbardziej strzeżonych obiektów powiązanych z raportami o zjawiskach anomalnych. Burlison wielokrotnie alarmował o „aktywnym blokowaniu” informacji dotyczących UAP przez rząd federalny. Nagła intensyfikacja operacji JANET w momencie przyznania kongresmenowi dostępu do tych placówek potęguje napięcie między dążeniem do jawności a koniecznością ochrony tajemnic państwowych.

Historia floty JANET sięga 1972 roku, kiedy to pierwsze loty z Las Vegas do Strefy 51 obsługiwane były przez maszyny Douglas DC-6. Z czasem park maszynowy wzbogacił się o Boeingi 737-200 oraz zmodyfikowane wojskowe T-43. Warto przypomnieć, że samo istnienie Strefy 51, oficjalnie nazywanej Homey Airport (KXTA), zostało uznane przez amerykański rząd dopiero w 2013 roku. Stało się to po złożeniu wniosku w trybie ustawy o wolności informacji (FOIA) do CIA, dotyczącego testów samolotu szpiegowskiego U-2 prowadzonych tam od 1955 roku. Choć oficjalnie Strefa 51 służy jako poligon dla eksperymentalnych konstrukcji lotniczych, bieżąca działalność pozostaje objęta najwyższą klauzulą tajności Top Secret/Sensitive Compartmented Information (TS/SCI).

Zwiększona częstotliwość lotów JANET w okresie wzmożonego nadzoru parlamentarnego nad kwestią UAP podkreśla nieustające znaczenie operacyjne tych placówek. Pracownicy obsługujący te połączenia przechodzą rygorystyczną weryfikację, wymagającą poświadczeń bezpieczeństwa na poziomie „Secret” lub „Top Secret”. Ta infrastruktura, zapewniająca ciągłość pracy tajnych programów, pozostaje w dużej mierze niewidoczna dla opinii publicznej. Fakt, że ruch tych maszyn można śledzić za pomocą ogólnodostępnych systemów, ukazuje fascynujące przecięcie między archaiczną tajemnicą państwową a nowoczesnymi technologiami monitoringu.

Systematyczne monitorowanie tych operacji pozwala na lepsze zrozumienie skali działań prowadzonych w sercu pustyni Nevada. Choć cele poszczególnych misji pozostają ukryte za barierą klasyfikacji TS/SCI, każdy start z Las Vegas jest elementem większej układanki logistycznej. W dobie cyfrowej przejrzystości, nawet najbardziej skryte działania wojskowe muszą mierzyć się z czujnością zewnętrznych obserwatorów, co stawia nowe wyzwania przed tradycyjnymi metodami maskowania strategicznych operacji transportowych.