Pasgeboren Walvishaaien in Indonesische Saleh Baai Duwen Locatie naar Cruciale Kraamkamerstatus

Wetenschappers in Indonesië hebben de aanwezigheid van pasgeboren walvishaaien in de wateren van de Saleh Baai, gelegen in de provincie West-Nusa Tenggara, bevestigd. Deze ontdekking positioneert de Saleh Baai als een serieuze kandidaat voor de eerste wetenschappelijk geverifieerde kraamkamer voor de walvishaai (*Rhincodon typus*), een soort die door de IUCN als 'Bedreigd' is geclassificeerd. De urgentie van de bevinding wordt onderstreept door de zeldzaamheid van waarnemingen van walvishaaien met een lengte onder de 1,5 meter wereldwijd.

Een van de gedocumenteerde jonge dieren, geschat op vier maanden oud en met een lengte tussen 135 en 145 centimeter, werd vastgelegd nadat lokale vissers het dier tijdelijk hadden gevangen en vervolgens vrijlieten. Walvishaaien bereiken een volwassen lengte van gemiddeld 12 meter en een gewicht tot 19.000 kilogram. Hun lage migratiesnelheid van circa 5 kilometer per uur en het bereiken van geslachtsrijpheid pas rond de dertig jaar dragen bij aan hun kwetsbare status.

De unieke hydrologische omstandigheden in de Saleh Baai, die tussen de eilanden Sumbawa en Moyo ligt, creëren vermoedelijk een ideale voedingsbodem voor de jonge dieren door kalm water en een overvloed aan nutriënten. Lokale vissers maken gebruik van drijvende platforms, bekend als bagans, die 's nachts met lampen ansjovis aantrekken. De walvishaaien profiteren bij daglicht van de restanten die uit de netten ontsnappen.

Hoewel het bewijs sterk is, benadrukken natuurbeschermingsorganisaties dat langdurige monitoring noodzakelijk is voor officiële bevestiging als broedlocatie. Er lopen momenteel inspanningen om in de baai Indonesië's eerste op walvishaaien gerichte Maritiem Beschermd Gebied op te richten. Deze ontdekking toont de essentiële rol aan van lokale vissers die cruciale observaties leveren voor zowel marien onderzoek als behoudsinspanningen.

De vondst in de Saleh Baai voegt een nieuw, mogelijk primair, element toe aan de kennis over de voortplanting van de walvishaai, waarvan men lang dacht dat deze via eierlegging verliep, terwijl recenter onderzoek wijst op eierlevendbarendheid. Het behoud van deze voedselrijke en kalme omgeving is cruciaal voor het herstel van de populatie, in contrast met bedreigingen elders door de jacht op de soort voor vlees, vinnen en olie.