Zeldzame Adoptie van IJsberpwelp Gedocumenteerd Nabij Churchill, Manitoba

In november 2025 legde een onderzoeksteam in de Canadese provincie Manitoba een uitzonderlijk geval van kruis-voedering bij ijsberen vast. De observatie vond plaats nabij Churchill, de locatie die internationaal bekendstaat als de 'poolbeerhoofdstad van de wereld' en een centrum voor toerisme langs de westelijke oever van de Hudsonbaai.

Het betrof een volwassen vrouwelijke ijsbeer, geïdentificeerd als X33991, die een niet-biologische welp adopteerde. Onderzoekers van het Canadese Ministerie van Milieu en Klimaatverandering bevestigden dat dit slechts de dertiende dergelijke adoptie was binnen 45 jaar van studie van de Westelijke Hudsonbaai subpopulatie. De geadopteerde welp miste de identificatiemarkeringen die de biologische nakomelingen van de moeder wel bezaten, wat de adoptie bevestigde. Bioloog Evan Richardson van Polar Bears International stelde vast dat de beer langdurig voor beide jongen zorgde.

Hoewel dit gedragspatroon ongebruikelijk is, vertonen vrouwelijke ijsberen soms de neiging om solitair huilende welpjes op de toendra te verzorgen. Dit incident vindt plaats tegen de achtergrond van een populatie die onder zware druk staat. De Westelijke Hudsonbaai populatie heeft de afgelopen decennia een daling van ongeveer 30 procent ervaren, voornamelijk als gevolg van het smelten van zee-ijs. Recente overheidsrapporten wijzen op een daling van 27% in slechts vijf jaar tijd in dit specifieke gebied, met 618 dieren gemeten vorig jaar tegenover 842 in 2016.

De ijsberen in Manitoba zijn afhankelijk van het zee-ijs rond de Westelijke Hudsonbaai om zeehonden te bejagen. Door de opwarming van de aarde smelt dit ijs eerder in de lente en bevriest het later in de herfst, waardoor de beren gedwongen worden langer op het land te verblijven. Onderzoekers, waaronder Anthony Pagano, hebben vastgesteld dat veel beren op het land actief blijven zoeken naar voedsel, wat leidt tot een energieverbruik dat gelijk is aan de opbrengst, met een dagelijks gewichtsverlies van bijna 1,5 kilo gedurende een observatieperiode van drie weken.

Wetenschappers zijn nu van plan om DNA-onderzoek uit te voeren om de biologische moeder van de geadopteerde welp te identificeren. Dit onderzoek, ondersteund door federale instanties zoals het Ministerie van Milieu en Klimaatverandering, is essentieel voor het beheer van de soort in een veranderend Arctisch landschap. Dit contrast met gebieden als het M'Clintock Channel, waar gerichte bescherming tot populatiegroei leidde, benadrukt de variabiliteit in de overlevingskansen van de verschillende ijsberengroepen.