Orki Rezydentki Północne Wykonują Rzadkie "Ocieranie o Brzeg" w Kolumbii Brytyjskiej

Na początku stycznia 2026 roku mieszkańcy w pobliżu Sunshine Coast w Kolumbii Brytyjskiej zaobserwowali nietypowe zachowanie stada Północnych Orzek Rezydentek (NRKW). Grupa ta została zauważona, gdy wykonywała rytuał określany jako "ocieranie o brzeg" (beach rubbing) blisko linii brzegowej w rejonie Secret Beach Park. Zjawisko to, choć rzadko obserwowane przez osoby postronne, jest charakterystyczne dla tej specyficznej populacji ssaków morskich zamieszkującej północno-wschodnie rejony Oceanu Spokojnego.

Obserwacja została zgłoszona 2 stycznia 2026 roku przez lokalnego mieszkańca, Ryana Chilibecka, a media poinformowały o tym 6 stycznia. Jared Towers, Dyrektor Wykonawczy Bay Cetology i ekspert w dziedzinie badań morskich, potwierdził, że zaobserwowane zwierzęta należały do stada A5, składającego się z trzech odrębnych rodzin. Towers zaznaczył, że to wysoce wyspecjalizowane zachowanie, polegające na pocieraniu brzuchami o gładkie otoczaki, jest unikalne dla zaledwie kilku populacji orek na świecie, a zwłaszcza dla NRKW. Towers bada ruchy i ekologię tych ssaków od 1987 roku, a prowadzone przez Bay Cetology badania są kluczowe dla ich ochrony.

Naukowcy przedstawiają kilka hipotez dotyczących celu tego rytuału. Jedna z teorii sugeruje, że pocieranie służy jako forma głębokiej eksfoliacji i pielęgnacji skóry orek, która jest wyjątkowo wrażliwa. Inne przypuszczenia wskazują na znaczenie tego aktu w kontekście wzmacniania więzi społecznych w obrębie grup rodzinnych (matrylinek) lub jako forma czystej przyjemności sensorycznej. Aby osiągnąć kontakt z kamienistym dnem, orki te celowo opróżniają płuca, co redukuje ich naturalną pływalność i pozwala im manewrować blisko dna przez dłuższy czas.

Zachowanie to jest tak silnie zakorzenione w kulturze Północnych Orzek Rezydentek, że nie jest obserwowane u innych populacji orek w wodach Kolumbii Brytyjskiej. Obszary, gdzie zjawisko to jest najczęściej notowane, to chronione "plaże do ocierania", takie jak te w Robson Bight (Michael Bigg) Ecological Reserve. Rezerwat ten, ustanowiony w 1982 roku, stanowi sanktuarium dla orek i jest prawnie wyznaczony jako Krytyczne Siedlisko, co wymusza minimalizowanie zakłóceń. Program Strażników Robson Bight, prowadzony od 2005 roku przez Cetus Research and Conservation Society, monitoruje granice rezerwatu. Rezerwat, obejmujący 5 460 hektarów lądu i dna morskiego w cieśninie Johnstone, upamiętnia badacza orek Michaela Bigga i ma globalne znaczenie jako jedyne sanktuarium dla orek na zachodnim wybrzeżu Kanady, chroniące ekosystem, przez który przepływa do 70 procent łososia zmierzającego na tarliska rzeki Fraser.

Obserwacje z początku stycznia 2026 roku, choć rzadsze poza sezonem letnim (lipiec-wrzesień), kiedy to zachowanie to jest najczęściej widywane w Robson Bight, podkreślają ciągłą aktywność i kulturowe dziedzictwo tych inteligentnych ssaków morskich, które preferują łososia Chinook.