Utrzymanie Aktywności Fizycznej w Średnim Wieku Obniża Śmiertelność Kobiet o Połowę

Długoterminowe, systematyczne zaangażowanie w aktywność fizyczną w okresie średniego wieku wykazuje znaczący potencjał w zakresie wydłużania życia i radykalnego obniżania ryzyka przedwczesnego zgonu, co potwierdzają szczegółowe analizy naukowe. Badanie opublikowane w czasopiśmie PLOS Medicine oferuje wgląd w długoterminowe efekty utrzymywania sprawności fizycznej, analizując dane ponad jedenastu tysięcy australijskich kobiet monitorowanych przez piętnaście lat. Analiza ta pozwala na wyciągnięcie solidnych wniosków dotyczących modyfikowalnych czynników wpływających na długowieczność.

Badacze z University of Sydney, w tym dr Binh Nguyen z Charles Perkins Centre, prześledzili dane pochodzące z Australian Longitudinal Study on Women's Health. Obejmowały one uczestniczki urodzone między rokiem 1946 a 1951, które na początku badania miały od 47 do 52 lat. Kobiety te wypełniały ankiety dziewięciokrotnie w latach 1996 do 2019, raportując częstotliwość spełniania wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczących co najmniej 150 minut umiarkowanie do intensywnie angażującej aktywności fizycznej tygodniowo, takiej jak energiczny marsz, jazda na rowerze czy pływanie.

Kluczowe ustalenia wskazują, że uczestniczki, które konsekwentnie utrzymywały aktywność fizyczną na zalecanym poziomie przez cały okres średniej dorosłości, doświadczyły redukcji ogólnego ryzyka zgonu z jakiejkolwiek przyczyny o około 50 procent w porównaniu do kobiet pozostających nieaktywnymi. W ujęciu bezwzględnym, odsetek zgonów w grupie aktywnej wyniósł 5,3 procent, podczas gdy w grupie nieaktywnej było to 10,4 procent. Analiza wykazała również spadek śmiertelności z powodu chorób sercowo-naczyniowych o 50 procent oraz redukcję zgonów związanych z nowotworami o 65 procent wśród osób regularnie ćwiczących.

Utrzymanie aktywnego trybu życia w wieku dojrzałym jest modyfikowalnym czynnikiem, który może istotnie wpłynąć na długość życia, wyprzedzając uwarunkowania genetyczne. Zalecenia WHO stanowiące podstawę analizy precyzują minimalny próg jako 150 minut aktywności aerobowej o umiarkowanej lub dużej intensywności tygodniowo, co przekłada się na około 22 minuty dziennie. Ponadto, regularny wysiłek fizyczny powinien być uzupełniany przez co najmniej dwa dni w tygodniu ćwiczeniami wzmacniającymi główne grupy mięśniowe. Badania te dostarczają mocnych dowodów na to, że unikanie całkowitego braku ruchu jest priorytetem, a inwestycja w regularny ruch stanowi jedną z najbardziej efektywnych strategii prewencyjnych.