Resident Orka's en Witflankdolfijnen Tonen Gecoördineerde Zalmvangst voor Brits-Columbiaanse Kust

Wetenschappelijk onderzoek documenteert een ongebruikelijke alliantie tussen noordelijke resident orka's en Pacifische witflankdolfijnen tijdens de jacht op Chinookzalm voor de kust van Brits-Columbia. Deze interacties, waargenomen nabij Vancouver Island, suggereren dat de ontmoetingen tussen de twee roofdiersoorten intentioneel en wederzijds voordelig zijn, in tegenstelling tot eerdere aannames over hun dynamiek. De bevindingen zijn gepubliceerd in het tijdschrift Scientific Reports.

De kern van de ontdekking ligt in de gedragsanalyse van de orka's, die de dolfijnen effectief inzetten als 'aquatische verkenners'. Onderzoekers registreerden 25 afzonderlijke momenten waarop orka's hun koers wijzigden om de foeragerende dolfijnen te volgen. De noordelijke resident orka's zijn sterk gespecialiseerd in het jagen op Chinookzalm, een prooi die schaarser wordt en heeft geleid tot hun bedreigde status in Canada. De witflankdolfijnen, met hun gevarieerdere dieet, kunnen de grote zalmen niet in hun geheel verorberen.

Het onderzoeksteam, een samenwerking tussen de Universiteit van British Columbia (UBC), Dalhousie Universiteit, het Leibniz Instituut en het Hakai Instituut, gebruikte geavanceerde technologie om dit complexe gedrag vast te leggen. Zuignap-biologging tags, specifiek de Customized Animal Tracking Solutions Tags (CATS), werden op de orka's bevestigd. Deze tags leverden 3D-kinematische data, video en akoestiek op, waardoor interacties tot meer dan honderd voet onder het wateroppervlak konden worden vastgelegd. De akoestische data wezen erop dat beide soorten mogelijk naar elkaars echolocatieklikken luisteren om de zalmen te lokaliseren; de orka's verminderden hun eigen echolocatie in aanwezigheid van de dolfijnen.

Het wederzijdse voordeel van deze samenwerking is duidelijk. De orka's besparen energie door de dolfijnen als radar-uitgeruste verkenners te gebruiken om dieper gelegen Chinookzalm te vinden, wat hun foerageersucces verhoogt. De dolfijnen profiteren door potentiële bescherming tegen predatoren, zoals transiënte orka's, en door toegang tot voedselresten. Er werden acht gevallen gedocumenteerd waarbij orka's na een succesvolle vangst de zalm in stukken braken, waarna de dolfijnen de overgebleven stukken zochten. Dit tolerante gedrag van de orka's bevestigt de theorie van een wederzijds voordelige afspraak.

De eerste observaties van deze gecoördineerde activiteit vonden plaats in augustus 2020, toen een team van wetenschappers negen noordelijke resident orka's volgde nabij het noordelijke deel van Vancouver Island. Keith Holmes, een dronepiloot van het Hakai Instituut, merkte de activiteit toevallig op tijdens veldwerk voor een door UBC geleid project. De bevindingen benadrukken de ecologische betekenis van dergelijke intersoortelijke associaties in een veranderende oceaanomgeving, waarbij verder onderzoek nodig is om de consistentie van deze samenwerking in andere populaties te bepalen.