Zuckerberg Getuigt in Proefzaak over Ontwerpverslaving Sociale Media

Mark Zuckerberg, de CEO van Meta Platforms, staat op het punt te getuigen in een proefzaak voor de Superior Court van Los Angeles. De zaak onderzoekt de juridische theorie van 'verslaving door ontwerp' en richt zich op de beschuldiging dat platforms zoals Instagram en YouTube opzettelijk zijn geconstrueerd om jonge gebruikers verslavend bezig te houden, met gevolgen voor hun geestelijke gezondheid.

De eiseres in deze testzaak, geïdentificeerd als K.G.M., een 20-jarige vrouw, beweert dat haar vroege blootstelling aan deze technologieën leidde tot depressie en suïcidale gedachten. Haar juridische strategie concentreert zich op het argument dat specifieke ontwerpkenmerken, zoals de oneindige scrollfunctie, zijn ingezet om de betrokkenheid te maximaliseren ten koste van het welzijn van jongeren. Deze invalshoek richt zich op de architectuur van de apps, wat mogelijk de bescherming van Sectie 230 kan omzeilen, in tegenstelling tot eerdere claims over door gebruikers gegenereerde inhoud.

Eisers trekken een parallel met de rechtszaken tegen de tabaksindustrie uit de jaren negentig, waarbij wordt gesteld dat technologiebedrijven zich bewust waren van de verslavingsrisico's maar deze negeerden voor winstmaximalisatie. K.G.M. begon met YouTube op zesjarige leeftijd en Instagram op negenjarige leeftijd. De rechtszaak zal bepalen of de ontwerpprincipes van Meta en Google een wezenlijke bijdrage hebben geleverd aan haar mentale worstelingen.

Voorafgaand aan de getuigenis van Zuckerberg hebben TikTok en Snapchat al vertrouwelijke schikkingen getroffen met K.G.M., waardoor Meta en Google's YouTube de primaire gedaagden zijn in dit eerste 'bellwether'-proces, dat naar verwachting zes tot acht weken zal duren onder leiding van rechter Carolyn B. Kuhl. Zuckerberg's verschijning voor de jury is cruciaal, aangezien dit de eerste keer is dat hij direct verantwoording moet afleggen over de veiligheid van zijn platforms voor jongeren voor een jury. De verdediging van Meta werpt daarentegen tegen dat de problemen van de eiseres voortkwamen uit een moeilijke thuissituatie, waarbij de verantwoordelijkheid bij de ouders wordt gelegd.

De implicaties van deze zaak reiken verder dan de directe partijen; een uitspraak zou de blauwdruk kunnen vormen voor de regulering en aansprakelijkheid van digitale diensten gericht op jongeren wereldwijd. Juridische waarnemers wijzen erop dat de uitkomst de toekomstige regulering van sociale mediaplatforms en de aansprakelijkheid aanzienlijk kan beïnvloeden.