Kunstenaars Onderzoeken Internet als Feilbaar Digitaal Geheugen

Hedendaagse ontwerppraktijken en digitale media richten zich in toenemende mate op een kritische analyse van het internet, niet langer als een neutraal kanaal, maar als een inherent dynamisch en feilbaar geheugensysteem. Deze verschuiving in perceptie wordt belichaamd door tentoonstellingen zoals RANDOM-ACCESS MEMORY, die de aandacht vestigt op multimediakunstenaars die aantoonbare online bronnen aanwenden om nieuwe, vaak poëtische, resultaten te genereren. Deze kunstenaars plaatsen technologische onvolkomenheden, zoals fouten en storingen, centraal om de rol van toeval binnen zowel digitale structuren als de menselijke ervaring te doorgronden.

Deelnemende kunstenaars gebruiken de digitale infrastructuur als zowel materiaal als onderwerp. Claire Hentschker construeert bewerkte, met storingen gevulde driedimensionale omgevingen door middel van screenshots van YouTube en verkeerd toegepast fotogrammetrie-software, waarmee zij persoonlijke verhalen vermengt met digitale reconstructie. Andrew Norman Wilson bekritiseert mediastructuren door watermerk-voorziene stockbeelden te verzamelen en deze te monteren tot lusvormige videokunst die de geautomatiseerde nieuwscycli nabootst, ontdaan van menselijke interventie. Zijn eerdere werk, waaronder Workers Leaving the Googleplex uit 2011, toonde reeds een kritische blik op de creatieve economie en arbeid binnen technologiebedrijven.

Zhanyi Chen integreert wetenschap met online subculturen door werken te creëren die de inherente tegenstrijdigheden van het web blootleggen. Een voorbeeld hiervan is een nagebootst astrologisch systeem dat wordt gepresenteerd als een YouTube-tutorial, of het vertalen van live satellietgegevens naar visuele poëzie, zoals in Astrological Concrete Poetry to Clouds Written by Weather Satellites uit 2020. Chen onderzoekt hoe de positie van satellieten, in plaats van planeten, kan worden gebruikt voor waarzeggerij, wat een commentaar is op de dominantie van door technologie gedreven systemen.

Deze artistieke beweging gaat verder dan louter digitale creatie; het maakt gebruik van ontwerpprincipes en visualisatietools om de ingebouwde vervormingen en tegenstellingen binnen de architectuur van het web bloot te leggen. De tentoonstelling RANDOM-ACCESS MEMORY, die onder andere in het Santa Barbara Museum of Art (SBMA) te zien was van 15 maart tot 27 september, benadrukt hoe het internet fungeert als een levend geheugen dat voortdurend verandert en vatbaar is voor vertekening, waarbij persoonlijke geschiedenissen vervagen in collectieve verhalen.

De kunstenaars in deze expositie, waaronder Chen, Hentschker en Wilson, mijnen bekende platforms zoals YouTube en Google Maps, waarbij zij de gevonden beelden en datasets transformeren in unieke digitale projecten. De technologische imperfecties die door deze kunstenaars worden geëxploiteerd, dienen als een poort naar het begrijpen van de onderliggende machtsstructuren. Wilson, wiens werk ook collecties van het Museum of Modern Art New York en het Centre Pompidou siert, onderzoekt de esthetiek van de bedrijfscultuur, waarbij zijn looping-video’s met stockbeelden een gevoel van automatische, mens-loze nieuwsvoorziening oproepen. Deze benadering onthult de inherente contradicties die schuilen in de ogenschijnlijk gestroomlijnde digitale omgeving, en positioneert het internet als een bron van zowel culturele rijkdom als structurele kwetsbaarheid.