İtalya Enerji Piyasasında Devrim Niteliğinde Reform: Sanayiden Hanelere Elektrik Fiyatları Düşüyor

İtalya, Avrupa Birliği'nin yüksek maliyetli "yeşil" enerji politikalarına ve karbon vergisi yüklerine karşı radikal bir duruş sergiliyor. Başbakan Giorgia Meloni liderliğindeki hükümet, hem işletmeleri hem de hane halklarını elektrik faturalarını kabartan ek maliyetlerden korumak amacıyla kapsamlı bir enerji reformu başlattı. Bu hamle, ülkenin ekonomik direncini artırmayı ve enerji maliyetlerini Avrupa standartlarına çekmeyi hedefliyor.

Mevcut piyasa koşullarında, İtalya'nın enerji üretiminin %42'sini gerçekleştiren doğalgaz santralleri, AB Emisyon Ticaret Sistemi (ETS) çerçevesinde karbon salınımı için yüksek bedeller ödüyor. Bu maliyetler doğrudan son tüketiciye yansıtıldığı için İtalya, 18 Şubat itibarıyla 112,88 €/MWh seviyesine ulaşan fiyatlarla Avrupa'nın en pahalı enerji pazarlarından biri konumunda bulunuyor. Yeni hazırlanan kararname, bu maliyetleri telafi ederek 2027 yılından itibaren toptan fiyatları tüm tüketiciler için aşağı çekmeyi amaçlıyor.

Hükümetin yardım paketi, toplumun farklı kesimlerini kapsayan geniş bir mali destek ağını içeriyor. Kırılgan durumdaki ailelere tek seferlik 90 avroluk bir bonus sağlanırken, ETS gelirlerinden finanse edilen toplam 3 milyar avroluk bir destek paketi açıklandı. Bu kaynağın 1,6 milyar avrosu ailelerin yükünü hafifletmek, 1,4 milyar avrosu ise iş dünyasını desteklemek için kullanılacak. Ayrıca, ucuz enerjiye erişimi kolaylaştıracak uzun vadeli sözleşmeler için 250 milyon avroluk bir devlet garantisi devreye alınıyor.

Piyasalar bu reform haberine anında ve olumlu bir tepki verdi; Şubat ayı verilerine göre gelecek yılın enerji fiyatlarında %15'lik bir düşüş gözlemlendi. Başbakan Meloni, 12 Şubat tarihinde Şansölye Merz ile gerçekleştirdiği görüşmede, 2022 yılındaki enerji krizinde zayıf noktaları açıkça görülen AB marjinal fiyatlandırma sisteminin yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini vurguladı. Bu yeni düzenleme ile Enel, Edison ve ERG gibi enerji devlerinin elde ettiği aşırı kârların azalması beklense de, İtalyan sanayisinin nefes alması önceliklendiriliyor.

Özellikle Federacciai çatısı altında birleşen çelik üreticileri, yüksek enerji maliyetleri nedeniyle küresel rekabette zorlanıyordu. Doğalgazın İtalya'nın enerji altyapısındaki merkezi rolü, bu reformu sanayi sektörü için hayati bir öneme taşıyor. Sanayiciler hükümetin bu adımını büyük bir memnuniyetle karşılarken, enerji sektöründeki bazı temsilciler piyasanın aniden müdahale ile "istikrarsızlaşabileceği" yönünde eleştiriler getiriyor.

Avrupa Birliği'nin bu düzenlemeyi "devlet yardımı" kuralları çerçevesinde inceleme ve engelleme riski bulunsa da, Avrupa Komisyonu'nun geçmişte benzer ekonomik modelleri onaylamış olması İtalyan hükümetine umut veriyor. Reformun temel amacı, yeşil enerjiye geçiş sürecini ülkenin ekonomik rekabet gücüyle dengelemek olarak öne çıkıyor. İtalya, bu yolla TTF fiyat seviyelerine yaklaşmayı ve doğalgaz ithalatına olan kronik bağımlılığını kademeli olarak azaltmayı hedefliyor.

Sonuç olarak, Meloni hükümetinin bu stratejik hamlesi, İtalya'nın enerji bağımsızlığı ve ekonomik sürdürülebilirliği için kritik bir dönüm noktası teşkil ediyor. Sanayi tesislerinden en küçük hanelere kadar geniş bir etki alanı yaratacak olan bu düzenleme, İtalya'nın Avrupa enerji haritasındaki konumunu yeniden tanımlayabilir. Ülkenin üretim kapasitesini korumak adına atılan bu cesur adımlar, önümüzdeki yıllarda İtalyan ekonomisinin şekillenmesinde belirleyici bir rol oynayacaktır.