İki Dilli Annelerin Çocuklarıyla Nöral Senkronizasyonu Dil Kullanımından Bağımsız Sürdürdüğü Araştırmayla Ortaya Kondu

Sosyal etkileşim sırasında iki veya daha fazla beyin arasındaki sinirsel faaliyetlerin hizalanması olan beyinler arası senkronizasyon, özellikle ebeveyn-çocuk bağlarında duygusal bağ ve iletişim etkinliği için hayati bir öneme sahiptir. Bu sinirsel uyumun, annenin ikinci dilini (İngilizce) konuşması durumunda bile iki dilli ailelerde güçlü kaldığı, Nottingham Üniversitesi tarafından yürütülen ve 2025'in sonlarında Frontiers in Cognition'da ön kabul gören bir araştırma ile doğrulandı. Bu bulgu, çok dilli hanelerde anadili olmayan bir dilin kullanılmasının duygusal yakınlığı zedeleyebileceği yönündeki endişeleri ortadan kaldırmaktadır.

Araştırmayı yürüten ekipte yer alan Nottingham Üniversitesi Araştırma Görevlisi Dr. Efstratia Papoutselou ve kıdemli yazar Profesör Douglas Hartley, bağlanma için kritik olan bu nöral bağlantının, annenin anadilinde mi yoksa sonradan öğrenilen ikinci dilde mi oyun oynandığına bakılmaksızın korunduğunu vurguladı. Bu çalışma, çok dilliliğin sağlıklı iletişimi destekleyerek yaşamda gerçek avantajlar sağlayabileceğini gösteren önemli bir keşiftir. Avrupa Birliği'nde 'karma hanelerin' yüzdesi 2014 ile 2023 arasında %8'den %15,6'ya yükselmiş olup, bu durum iki dilli ailelerin yaygınlığını göstermektedir.

2025 yılında gerçekleştirilen bu araştırmaya, anneleri ileri düzeyde İngilizce konuşan (CEFR C1 veya C2 seviyesinde) ve çocukları üç ila dört yaş aralığında olan 15 iki dilli Birleşik Krallık ailesi dahil edildi. Araştırmacılar, doğal oyun senaryoları sırasında fonksiyonel yakın kızılötesi spektroskopisi (fNIRS) hipersenkronizasyonunu kullanarak hem annenin anadilinde hem de İngilizce olarak beyin aktivitesini eş zamanlı kaydettiler. fNIRS hipersenkronizasyonu, hareketlere karşı toleransı sayesinde gerçek dünya sosyal etkileşimlerini incelemek için ideal bir yöntem olarak kabul edilmektedir.

Analizler, özellikle karar verme, planlama ve akıl yürütme gibi yüksek bilişsel işlevlerle ilişkili olan prefrontal kortekste (PFC) anlamlı beyinler arası senkronizasyon olduğunu gösterdi ve bu senkronizasyon, anadildeki ve ikinci dildeki etkileşimler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermedi. Bu bulgular, etkili öğrenme ve bağlanma için anahtar koşulun dil seçiminden bağımsız olarak karşılanabileceğini ima etmektedir. Profesör Hartley, bu sonuçların, iki dilli olmanın bilişsel yetenekleri geliştirdiğini ve dikkat ile görev değiştirme kapasitelerini artırabildiğini desteklediğini belirtti.

Araştırmacılar, etkileşimli oyun sırasında annenin beyin aktivitesini çocuğuyla senkronize etme yeteneğinin, edinilmiş bir dil konuşulurken de bozulmadığını sonucuna vardı. Bu tür nöral hizalanmanın, sosyal biliş ve ortak dikkatle ilişkilendirilen PFC ve temporoparietal bileşke (TPJ) bölgelerinde gözlemlendiği belirtildi. Bu çalışma, dil çeşitliliğine sahip ailelerin gelişimsel nörobilim araştırmalarına dahil edilmesini destekleyerek, dil kullanımının erken gelişimdeki nöral bağlantıyı nasıl etkilediğini anlamak için ekolojik olarak geçerli bağlamlarda iki dilli ailelerin incelenmesinin değerini vurgulamaktadır.