Indie wznawiają import irańskiej ropy; Iran zwalnia Irak z ograniczeń w Cieśninie Ormuz

Indyjskie podmioty rafineryjne potwierdziły wznowienie importu ropy naftowej z Islamskiej Republiki Iranu, co stanowi znaczący zwrot w polityce energetycznej New Delhi. Jest to pierwsze odnotowane nabycie irańskiej ropy od maja 2019 roku, sygnalizujące tymczasowe przełamanie siedmioletniego impasu w handlu surowcem z Iranem dla trzeciego co do wielkości importera ropy na świecie. Decyzja ta jest bezpośrednio związana z globalnymi zakłóceniami podaży wywołanymi niestabilnością w strategicznej Zatoce Perskiej.

Ministerstwo Ropy Naftowej i Gazu Ziemnego Indii zdementowało doniesienia o problemach z płatnościami, jednocześnie potwierdzając dotarcie ładunku irańskiego skroplonego gazu płynnego (LPG) do portu w Mangalore. Ta zmiana w polityce handlowej nastąpiła po tym, jak Stany Zjednoczone udzieliły tymczasowego zwolnienia z sankcji na ropę irańską, która znajdowała się już na morzu, w celu złagodzenia napięć na rynkach energetycznych. Wcześniej, w marcu 2026 roku, Indie zacieśniały współpracę energetyczną z Rosją, zwiększając zakupy ropy i negocjując dostawy LNG, częściowo w odpowiedzi na blokadę Cieśniny Ormuz, przez którą przepływa około 20 procent światowego eksportu ropy.

W kontekście globalnych przesunięć, indyjskie rafinerie, w tym Indian Oil Corp, Bharat Petroleum Corp Ltd i Hindustan Petroleum Corp Ltd, które wcześniej wstrzymywały zakupy rosyjskiej ropy pod presją USA, ponownie zwracają się ku alternatywnym źródłom, aby zapewnić bezpieczeństwo energetyczne kraju. Przykładem dywersyfikacji jest przyjęcie przez Indie ładunku LPG z USA na statku Pyxis Pioneer, co demonstruje aktywną strategię zarządzania ryzykiem w niestabilnym środowisku.

Równolegle do tych zmian, irańscy urzędnicy wojskowi ogłosili strategiczne wyłączenie Republiki Iraku z nałożonych przez Iran ograniczeń nawigacyjnych w Cieśninie Ormuz, która została efektywnie zamknięta z powodu eskalacji konfliktu. To selektywne złagodzenie restrykcji dla regionalnego sojusznika ma potencjał do zmniejszenia presji na eksport irackiej ropy, silnie uzależniony od tego szlaku wodnego. Iran utrzymuje, że ograniczenia dotyczą głównie państw powiązanych z agresorami, a statki państw niebędących wrogami mogą bezpiecznie przepływać po koordynacji z władzami w Teheranie.

Sytuacja ta rozgrywa się w atmosferze narastającej konfrontacji dyplomatycznej. Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump rzekomo wystosował 48-godzinne ultimatum wobec Iranu w sprawie natychmiastowego ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz, grożąc poważnymi konsekwencjami w przypadku niespełnienia terminu. Groźba ta zbiegła się w czasie z decyzją Iranu o zwolnieniu Iraku, co podkreśla złożoność geopolityczną regionu. Wcześniej ponad 40 państw, w tym Wielka Brytania, wezwało Iran do bezwarunkowego otwarcia szlaku, podkreślając jego znaczenie dla globalnego bezpieczeństwa gospodarczego, przez który przepływa jedna piąta światowego transportu ropy.

Zakłócenia w Cieśninie Ormuz wywołały znaczną zmienność na rynkach surowców, windując ceny ropy Brent ze stabilnych 72 dolarów za baryłkę w marcu 2026 roku do ponad 100 dolarów. W obliczu tego ryzyka, państwa Zatoki Perskiej, w tym Arabia Saudyjska, rozwijają alternatywne rurociągi lądowe, takie jak rurociąg Wschód-Zachód o długości 1200 km, aby uniezależnić się od transportu morskiego przez Ormuz, co świadczy o długoterminowej zmianie w strategii bezpieczeństwa energetycznego regionu.