Coalitie van Bereidwilligen Formaliseert Veiligheidsgaranties voor Oekraïne onder Voorwaarde van Staakt-het-Vuren

Op dinsdag 6 januari 2026 kwamen de 35 lidstaten van de 'Coalitie van Bereidwilligen' in Parijs bijeen, samen met hooggeplaatste gezanten van de Verenigde Staten, om de definitieve veiligheidsgaranties voor Oekraïne vast te leggen. Deze cruciale toezeggingen zijn expliciet gekoppeld aan de voorwaarde dat er een toekomstige staakt-het-vurenovereenkomst met Rusland wordt bereikt. De bijeenkomst volgde op voorbereidende besprekingen van de nationale veiligheidsadviseurs in Kyiv gedurende het voorgaande weekend.

De Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy, de Franse president Emmanuel Macron en de Britse premier Sir Keir Starmer ondertekenden een drieledige 'Verklaring van Intentie' met betrekking tot de inzet van een multinationale strijdmacht na het beëindigen van de vijandelijkheden. President Macron benadrukte dat de 'Verklaring van Parijs' garandeert dat vrede niet zal neerkomen op een overgave van Oekraïne of een hernieuwde dreiging vanuit Rusland. De verklaring erkende een 'operationele convergentie' tussen de coalitieleden, Oekraïne en de VS met betrekking tot deze robuuste veiligheidsverbintenissen.

De Amerikaanse delegatie, waaronder speciaal gezant Steve Witkoff en Jared Kushner, bevestigde de sterke steun van de VS voor de nieuwe veiligheidsprotocollen, waarbij Witkoff sprak van 'aanzienlijke vooruitgang' op het bilaterale veiligheidsgarantiekader en een welvaartsplanning. De overeenkomsten verplichten de bondgenoten tot langdurige militaire hulp, wapenleveringen en de oprichting van een 'Multinational Force for Ukraine' ter ondersteuning van de legerreconstructie en langetermijnafschrikking. Deze strijdmacht is bedacht als een 'geruststellingsmacht' om de vrede na een staakt-het-vuren te handhaven, en niet om deel te nemen aan actieve gevechten.

President Macron gaf aan dat duizenden Franse soldaten deel zouden kunnen uitmaken van deze strijdmacht, mogelijk met de vestiging van militaire 'hubs' voor veilige opslag van uitrusting. Het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk hebben hun toezeggingen geformaliseerd om troepen in te zetten en na een staakt-het-vuren 'militaire hubs' op te richten voor beschermde faciliteiten. De Duitse bondskanselier Friedrich Merz suggereerde dat Duitsland troepen zou kunnen bijdragen, maar deze zouden gestationeerd worden in een NAVO-aangrenzend gebied buiten Oekraïne. Spanje, vertegenwoordigd door president Pedro Sánchez, toonde bereidheid om deel te nemen aan de vredesmissie met zijn Strijdkrachten. De toezeggingen omvatten militaire capaciteiten, inlichtingen, logistieke steun en verdere sancties tegen Rusland bij een schending.

De bondgenoten kwamen overeen dat de VS een mechanisme voor het monitoren van een toekomstig staakt-het-vuren zal leiden, een punt dat door Macron werd bevestigd. Dit raamwerk contrasteert met de ontoereikende verzekeringen van het Budapest Memorandum uit 1994, dat door Rusland werd geschonden met de annexatie van de Krim in 2014. De VS-delegatie, waartoe ook generaal Alexus G. Grynkewich behoorde, meldde dat de VS zich committeert aan het ondersteunen van deze multinationale strijdmacht indien deze aangevallen wordt; deze toezegging sluit volledig lidmaatschap van de NAVO-defensieclausule uit, maar omvat bindende steun bij een aanval. De overeenkomsten omvatten ook de bespreking van een 'welvaartsovereenkomst'.

Ondanks de diplomatieke versnelling blijft de kwestie van betwiste gebieden een aanzienlijk obstakel, zonder indicatie dat Moskou bereid is een staakt-het-vuren te accepteren dat niet aan zijn eisen voldoet. Rusland, via minister van Buitenlandse Zaken Sergey Lavrov, verklaarde eerder dat Europese troepencontingenten legitieme doelwitten zouden zijn voor de Russische strijdkrachten. De besprekingen van de Amerikaanse delegatie met Oekraïne zouden op 7 januari 2026 worden voortgezet om het momentum te vergroten. De coalitie omvat naast Europese naties ook niet-Europese landen zoals Canada, Nieuw-Zeeland, Australië en Japan.