Innovatieve soja-asfalttechnologie van Iowa State University succesvol gedemonstreerd op wegen in Iowa

In de late zomer en het begin van het najaar van 2025 werd in het noordoosten van de Amerikaanse staat Iowa een grootschalige demonstratie voltooid van wegenbouwmaterialen op basis van soja. Deze materialen zijn het resultaat van jarenlang intensief werk door ingenieurs van de Iowa State University (ISU). Het initiatief, dat commercieel wordt geëxploiteerd door het bedrijf SoyLei Innovative Products, besloeg ongeveer 25 lineaire mijlen aan wegdek in de districten Fayette en Clayton, evenals in de stad Volga. Deze ontwikkeling wordt gezien als een cruciale stap in de modernisering en versterking van de rurale infrastructuur binnen de regio, waarbij lokale landbouwproducten direct worden ingezet voor geavanceerde civiele techniek.

De toegepaste technologie maakte het mogelijk om funderingslagen te creëren die volledig bestaan uit 100% gerecycled asfaltmateriaal, verwerkt via de zogenaamde 'Cold-in-Place'-methode. Een onmisbaar onderdeel van dit project was de SIP-1111 verjonger, een innovatief product dat voor maar liefst 95% uit sojaolie bestaat. Deze specifieke samenstelling zorgt voor een chemisch herstel van de elasticiteit van oud en geoxideerd asfaltbindmiddel. Hierdoor krijgen aannemers de mogelijkheid om veel hogere percentages gerecycled asfalt (RAP) te gebruiken dan voorheen technisch haalbaar was. In de districten Clayton en Fayette werd deze verjonger specifiek gebruikt om een stabiele basis van volledig hergebruikt materiaal te vormen via een proces van asfalt-opschuiming.

Dr. Eric Cochran, professor aan de ISU en de wetenschappelijke grondlegger van SoyLei, verklaarde dat het vervangen van traditionele asfaltmodificatoren op basis van aardolie door polymeren uit sojaolie een directe integratie van de sojateelt in het wegdek betekent. De omvang van de werkzaamheden in 2025 markeerde een definitieve verschuiving van kleinschalige pilotprojecten naar een brede praktische implementatie in de echte wereld. Tijdens dit project werd ongeveer 11.000 bushels soja verbruikt. De economische voordelen waren direct merkbaar; zo rapporteerde Fayette County een besparing van ongeveer 97.000 dollar op de kosten die direct verbonden waren aan het gebruik van het geschuimde bindmiddel. Volgens berekeningen van ISU-ingenieurs heeft het project bovendien het gebruik van meer dan 40.000 vaten ruwe olie voorkomen door de afhankelijkheid van nieuwe aardolieproducten te minimaliseren.

De succesvolle uitrol van deze technologie is het hoogtepunt van een langdurig onderzoekstraject aan de Iowa State University. De commerciële tak, SoyLei Innovative Products, werd in 2020 opgericht om deze vindingen naar de markt te brengen en op te schalen. Naast Dr. Cochran is Dr. R. Christopher Williams, professor civiele techniek aan de ISU, een van de centrale figuren achter deze innovatie. Hun product, SIP-1111, onderscheidt zich doordat het volledig vrij is van vluchtige organische stoffen (VOC-vrij). Het biedt de mogelijkheid om tot 50% gerecycled asfalt te integreren in de toplagen van wegen, wat een zowel kosteneffectief als ecologisch verantwoord alternatief vormt voor de gangbare, vaak chemisch zware traditionele verjongingsmiddelen.

Per februari 2026 is er, naast de succesvolle toepassing in funderingslagen, een groeiende interesse ontstaan om sojaproducten te gebruiken voor asfaltmengsels met een hoog RAP-gehalte in warme productiemethoden, evenals voor preventief onderhoud en oppervlakteconservatie aan het wegdek. De transitie van laboratoriumontwikkelingen — die deels werden gefinancierd door de Iowa Soybean Association en de Soybean Council — naar een fysieke realisatie op 25 mijl aan openbare wegen, onderstreept de commerciële en technische levensvatbaarheid van deze duurzame innovatie. Hiermee wordt een nieuwe standaard gezet voor de toekomst van de wegenbouw, waarbij ecologische winst en infrastructurele kwaliteit hand in hand gaan.