Oeroude bloem uit het tijdperk van de dinosaurussen ontdekt in Patagonië naast overblijfselen van de Patagotitan

Een internationaal team van wetenschappers heeft een baanbrekende paleontologische vondst gedaan op de locatie La Flecha in het Argentijnse Patagonië. Het gaat om de identificatie van de Patagoflora minima, een piepkleine fossiele bloem van maar liefst 101 miljoen jaar oud, daterend uit het vroege Krijt. Dit minuscule bloempje, met een diameter van slechts 6 tot 9 millimeter, werd aangetroffen op exact dezelfde plek waar de overblijfselen van de kolossale dinosauriër Patagotitan mayorum rusten. De ontdekking, die onlangs werd gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Cretaceous Research, is het resultaat van een intensieve samenwerking tussen experts van het Museo Paleontológico Egidio Feruglio (MEF) en CONICET, met ondersteuning van de Fundación Conjunto Paleontológico de Teruel-Dinópolis en de Cornell University.

Dergelijke vondsten zijn uiterst zeldzaam, aangezien de fragiele structuur van bloemen zelden zo gedetailleerd fossiliseert, zeker niet in de directe nabijheid van massieve skeletresten. Patagoflora minima geldt als een van de oudste en meest nauwkeurig gedateerde exemplaren van bloeiende planten (angiospermen) in het zuidelijke deel van Zuid-Amerika en op het voormalige supercontinent Gondwana. De naam is een treffende combinatie van "Patagonië" en "bloem", waarbij de toevoeging "minima" verwijst naar de minuscule omvang van het specimen. Deze vondst biedt cruciale inzichten in de vroege diversificatie van bedektzadigen op het zuidelijk halfrond. Opmerkelijk is dat de ontdekking bij toeval werd gedaan in 2014, tijdens het moeizame proces van het opgraven van meer dan 150 botten van de gigantische Patagotitan mayorum.

Fossielen van bedektzadigen van vergelijkbare ouderdom die eerder in Teruel, Spanje, zijn gevonden, wijzen op een brede verspreiding van bloeiende planten over verschillende continenten tijdens de vroege fasen van het Krijt. Het onderzoek naar Patagoflora minima draagt significant bij aan de reconstructie van de paleomilieus en het mogelijke dieet van gigantische wezens zoals de Patagotitan mayorum. Deze herbivoor voedde zich vermoedelijk met naaldbomen, varens en palmvarens, die in overvloed aanwezig waren in zijn vochtige en warme leefomgeving. De Patagotitan mayorum, een van de grootste bekende dinosauriërs die ongeveer 113 tot 100,5 miljoen jaar geleden leefde, bereikte een indrukwekkende lengte van circa 31 meter en woog tussen de 50 en 57 ton.

De ontdekking van Patagoflora minima in de afzettingen van het Boven-Aptien (101 miljoen jaar geleden) in de Cerro Barcino-formatie markeert de eerste vondst van bloemen in het zuiden van Zuid-Amerika uit deze specifieke periode. Het naast elkaar bestaan van deze nietige bloempjes en gigantische dinosauriërs biedt een uniek venster op een wereld van meer dan 100 miljoen jaar geleden. Het bevestigt dat bloeiende planten zich al volop aan het diversifiëren waren, ondanks de absolute dominantie van coniferen, paardenstaarten en varens in het toenmalige landschap van Patagonië. Wetenschappers, waaronder Ignacio Escapa en Maria A. Gandolfo, benadrukken dat deze vondst in de provincie Chubut van doorslaggevend belang is voor het begrijpen van ecosystemen waarin de grootste landdieren ooit leefden.

Vergelijkende analyses van fossiele pollen uit andere regio's tonen aan dat een van de belangrijkste subgroepen van angiospermen, die tricolpaat pollen produceren, ontstond tijdens het Aptien in het gebied dat destijds Afrika en Zuid-Amerika verbond. Hoewel er in het noordelijk halfrond meer gegevens beschikbaar zijn over vroege bloemen, versterken vondsten uit Patagonië zoals de Patagoflora minima ons begrip van de vroege evolutie van planten in zuidelijke breedtegraden. Patagonië blijft hiermee een sleutelregio voor paleontologische ontdekkingen van wereldformaat, waaronder de resten van de Patagotitan mayorum, wiens botten getuigen van de verbazingwekkende evolutionaire aanpassingen van gigantische sauropoden aan hun omgeving.