Tokyo Bilim Üniversitesi Onayladı: Mentol, Sineol ve Kapsaisin Karışımı İltihapla Mücadelede Güçlü Bir Sinerji Oluşturuyor

Tokyo Bilim Üniversitesi'nden (Tokyo University of Science) Biyolojik Bilimler ve Teknoloji Bölümü öğretim üyesi Profesör Gen‑İtiro Arimura liderliğindeki bir araştırma ekibi, bitkisel bileşiklerin iltihaplanma süreçleri üzerindeki ortak etkilerini inceleyen çarpıcı sonuçları 23 Ocak 2026 tarihinde kamuoyuyla paylaştı. Nutrients dergisinde yayımlanan bu bilimsel çalışma, nane kaynaklı mentol, okaliptüs yağından elde edilen 1,8‑sineol ve acı biberin ana maddesi olan kapsaisinin eş zamanlı kullanımının, bu bileşenlerin tek başına kullanılmasına kıyasla çok daha güçlü bir anti-enflamatuar etki yarattığını bilimsel verilerle ortaya koydu.

Araştırmanın temel amacı, bu fitokimyasalların bir araya gelerek kronik enflamasyonun kontrol altına alınmasında daha etkili bir strateji sunup sunamayacağını belirlemekti. Deneyler, bağışıklık sisteminin merkezi oyuncuları olan makrofajları temsil eden RAW264.7 hücre hattı üzerinde gerçekleştirildi. Bilim insanları, lipopolisakkarit (LPS) kullanarak hücrelerde bir iltihap reaksiyonu tetikledi ve ardından tümör nekroz faktörü-alfa (TNF‑α) ile interlökin‑6 (IL‑6) gibi pro-enflamatuar genlerin ekspresyon düzeylerini ve protein miktarlarını titizlikle ölçtü.

Çalışmanın en dikkat çekici nicel bulgusu, kapsaisinin mentol ile birleştirildiğinde, anti-enflamatuar etki için gereken konsantrasyon miktarının yaklaşık 699 kat azaldığını göstermesidir. Benzer şekilde, kapsaisin ile 1,8‑sineol kombinasyonu, tek başına kapsaisin kullanımına göre gerekli dozu yaklaşık 154 kat düşürmüştür. Hücresel düzeydeki bu devasa verimlilik artışı, bileşenler arasındaki güçlü sinerjiyi kanıtlamaktadır. Mekanistik analizler, mentol ve 1,8‑sineolün geçici reseptör potansiyel (TRP) kanalları ve kalsiyum sinyalleri üzerinden hareket ettiğini, kapsaisinin ise TRP'den bağımsız farklı bir yolak üzerinden iltihabı baskıladığını öne sürmektedir.

1,8‑sineolün iltihap giderici ve ağrı kesici özellikleri daha önceden bilinse de, bu araştırma özellikle birden fazla fitokimyasal bileşiğin birleşik etkisine odaklanmasıyla ayrışmaktadır. RAW264.7 hücre hattının kullanımı, biyoaktif bileşiklerin makrofaj yanıtları üzerindeki etkisini değerlendirmek için standart bir in vitro sistem olarak kabul edilmektedir. Yazarlar, bu tür kombinasyonların obezite, diyabet ve kardiyovasküler hastalıklar gibi kronik durumlarla ilişkili enflamasyonu yönetmeye yardımcı olacak fonksiyonel gıdaların geliştirilmesinde büyük potansiyel taşıdığını belirtirken, bu etkilerin in vivo çalışmalarla da doğrulanması gerektiğinin altını çiziyorlar.

Yaygın olarak bulunan bu bitkisel maddeler arasındaki sinerjinin doğrulanması, kronik iltihap yönetimine yönelik beslenme stratejilerinde yeni ufuklar açmaktadır. Tekil bileşiklerin ötesine geçen bu çalışma, bütünsel ve kombinasyon odaklı yaklaşımların gücünü vurgulamaktadır. Halk sağlığı açısından doğal yöntemlere olan ilginin arttığı günümüzde, bu araştırma günlük gıda bileşenlerinin uzun vadeli sağlığı korumadaki rolüne dair bilimsel bir temel sunmaktadır. Hücresel deneylerden klinik önerilere giden yolun henüz başında olunsa da, elde edilen veriler gelecekteki tedavi protokolleri için umut verici bir zemin hazırlamaktadır.