Bir çatışma durumunda kırgınlıklar nasıl serbest bırakılır?
❓ SORU:
İş arkadaşlarımla aramda bir çatışma yaşandı. İçimde büyük bir acı ve öfke var; aradan 6 ay geçmesine rağmen durum hala tazeliğini koruyor ve bu duyguyu bir türlü üzerimden atamıyorum. Neden sürekli bu ıstıraplara takılıp kalıyorum, kırgınlıklarımı zihnimde evirip çeviriyorum ve kendimi savunmak için sürekli yeni argümanlar geliştiriyorum?
❗️ LEE'NİN CEVABI:
Bunun temel nedeni, zihnin karmaşık bir araç gibi görünse de aslında oldukça basit bir şema üzerine kurulu olmasıdır. Bu yapının temelinde inançlar yatar. Düşünceleri asıl üreten şey, yüzeyin altındaki bu gizli inançlardır.
Düşünceler, "kendiliğinden oluşan kaotik bir karışım" şeklinde ortaya çıkmazlar. Aksine, bu durum sistemli bir çalışmanın getirdiği net bir mantığın ürünüdür. Öncelikle inançlar, beyindeki temel nöronal bağların ritmini ve yönünü belirler; hemen ardından düşünce akışı bu belirlenmiş şema çerçevesinde ilerler.
"Düşünmeyi bırak, otur ve meditasyon yap" gibi basit telkinlerle bu sorun çözülmez. Süreci yönetmek için önce gözlem yapmak ve mevcut kalıpları tespit etmek, ardından da bizzat o inançları değiştirmek gerekir. Negatif inançların entegrasyonu konusunu, ilgili web seminerimde tüm ayrıntılarıyla ele almıştım.
Bu "garip takıntıyı" fark etmiş olmanız, frekansınızın artık gözlem yeteneğinin kendiliğinden devreye girdiği bir seviyeye ulaştığını gösteren olumlu bir sinyaldir. Pek çok insan, aynı döngü içinde dönüp durduğunu fark etmeksizin yıllarca benzer düşünce sarmallarında hapsolur.
İçinde bulunduğunuz bu döngü, savunma ve güvenlik mekanizmalarıyla ilişkili bir inanç sistemine işaret etmektedir. Bu inançlar, geçmişteki bir olayı sürekli irdeleyerek sizi "korumaya" çalışır. Sonuç olarak, geçmişte bir çözüm bulabilirseniz, bunun sizi mevcut durumun olumsuzluklarından koruyacağı yanılgısına kapılırsınız.
Ancak gerçek şu ki, mevcut haliniz ZATEN hedeflerinizi %100 oranında karşılamaktadır. Geçmiş nasıl olursa olsun, şu anki "ben o kişiyim ki..." bilinciniz çözümü bizzat yaratır. Bundan başka bir şeyi değiştirmenize gerek yoktur.
İnançların değişmesi, tam olarak kendinizi onayladığınız yeni bir "ben o kişiyim ki..." kimliği oluşturur; böylece kendinize dair aldığınız bu yeni karar, yepyeni bir düşünce tipinin temelini oluşturur.
Örneğin, artık başkalarının fikirlerinden tamamen bağımsız biri olduğunuza ve kendi gerçekliğinizin Tek Yaratıcısı olduğunuzu bilerek mutlak bir koruma altında bulunduğunuza karar verdiğinizde; daha ikinci günden itibaren meslektaşlarınızın size yönelik davranışlarının kökten değiştiğine tanık olursunuz.
Yani dönüşüm sadece psikolojik bir düzlemde kalmaz, insanların tutumları da pratikte değişir. Bu durumu gözlemlediğinizde, "Bunlar sanki bambaşka insanlar" dersiniz. Ve bu tespitinizde haklısınızdır; çünkü siz farklı bir evrene geçiş yaptığınız için onlar gerçekten de başka insanlar haline gelmiştir.
İşte bu yüzden inançların değiştirilmesi basit bir kurnazlık, bir hile veya psikolojik bir oyun değil; bizzat gerçekliğin dönüştürülmesidir.
