Japonia odnosi historyczny sukces: Wydobycie metali ziem rzadkich z głębokości 6000 metrów na Pacyfiku

2 lutego 2026 roku japońska administracja rządowa oficjalnie ogłosiła spektakularny sukces w dziedzinie eksploracji zasobów głębinowych, potwierdzając wydobycie osadów bogatych w metale ziem rzadkich z głębokości 6000 metrów. To historyczne wydarzenie miało miejsce na wodach Oceanu Spokojnego i stanowi pierwszy przypadek na świecie, gdy tak zaawansowana ekstrakcja zakończyła się pełnym powodzeniem na tak ekstremalnej głębokości. Dla Japonii, kraju ubogiego w surowce lądowe, jest to kamień milowy w budowaniu niezależności energetycznej i technologicznej, a także kluczowy element strategii ograniczania dominacji Chin w globalnym handlu tymi strategicznymi materiałami.

Cała operacja badawczo-wydobywcza została przeprowadzona w dniach od 11 stycznia do 14 lutego 2026 roku w strategicznym obszarze morskim otaczającym wyspę Minami-Torishima. Teren ten znajduje się w obrębie japońskiej wyłącznej strefy ekonomicznej, co daje Tokio pełne prawo do eksploatacji tamtejszych bogactw. Głównym bohaterem misji był statek wiertniczy „Chikyu”, techniczny majstersztyk zarządzany przez Japońską Agencję Nauk i Technologii Morskich i Ziemskich (JAMSTEC). Jednostka ta, zaprojektowana do najtrudniejszych zadań geologicznych, posiada zdolność operowania na głębokościach sięgających 7000 metrów pod dnem morskim, a jej mobilizacja w rejonie prac rozpoczęła się już w pierwszej dekadzie stycznia 2026 roku.

Wstępne analizy geologiczne przeprowadzone w rejonie Minami-Torishima malują obraz niezwykle zasobnego złoża, którego potencjał szacuje się na ponad 16 milionów ton pierwiastków ziem rzadkich. Taka ilość surowców mogłaby uczynić z tego regionu jeden z najważniejszych punktów na surowcowej mapie świata, zdolny do zaspokojenia globalnego popytu przez dekady. Wśród wydobytych materiałów znajdują się tak krytyczne pierwiastki jak neodym oraz dysproz, bez których niemożliwe byłoby funkcjonowanie nowoczesnego przemysłu. Są one niezbędne do wytwarzania wysokowydajnych magnesów, które napędzają silniki samochodów elektrycznych, systemy naprowadzania w technologiach obronnych oraz najbardziej zaawansowane urządzenia elektroniki użytkowej.

Konieczność poszukiwania nowych źródeł dostaw wynika bezpośrednio z faktu, że Chińska Republika Ludowa kontroluje obecnie lwią część światowego rynku wydobycia i rafinacji REE. W obliczu tej sytuacji, zastępca sekretarza generalnego gabinetu, Ozaki Masanao, zadeklarował, że Japonia będzie intensywnie dążyć do stabilizacji dostaw poprzez dywersyfikację partnerów handlowych oraz wspólne projekty z krajami o podobnych wartościach politycznych. Atmosfera wokół handlu surowcami zagęściła się szczególnie po listopadzie 2025 roku, kiedy to stanowcze deklaracje premier Sanae Takaichi dotyczące kwestii tajwańskiej wywołały reakcję odwetową Pekinu w postaci ograniczenia eksportu kluczowych towarów o przeznaczeniu cywilno-wojskowym do Japonii.

Takahiro Kamisuna, ekspert z Instytutu Międzynarodowych Studiów Strategicznych, podkreśla, że uruchomienie stabilnego, krajowego wydobycia pozwoli na domknięcie wewnętrznych łańcuchów dostaw i znacząco zredukuje podatność Japonii na naciski polityczne ze strony Chin. Mimo entuzjazmu naukowców i polityków, projekt budzi również kontrowersje natury ekologicznej. Aktywiści i biolodzy morscy alarmują, że ingerencja w dno oceaniczne na taką skalę może bezpowrotnie zniszczyć unikalne ekosystemy głębinowe. Niemniej jednak, japoński rząd planuje już kolejny krok: w 2027 roku ma odbyć się szeroko zakrojony test pilotażowy, którego celem będzie wydobywanie nawet 350 ton mułu dziennie, co ma ostatecznie dowieść komercyjnej opłacalności całego przedsięwzięcia.

Osiągnięcie sukcesu w ekstrakcji surowców z głębokości 6000 metrów, gdzie koncentracja cennych pierwiastków okazała się nadzwyczaj wysoka, stanowi otwarcie nowej ery w japońskiej polityce surowcowej. Działania te nie tylko wzmacniają bezpieczeństwo narodowe, ale również cementują pozycję Japonii jako lidera w dziedzinie innowacyjnych technologii morskich. W dążeniu do pełnej suwerenności technologicznej, Tokio udowodniło, że granice możliwości technicznych można przesuwać coraz głębiej pod lustro wody, zabezpieczając przyszłość swojej gospodarki w niepewnych czasach geopolitycznych.