Rekordowy napływ kapitału na rynki wschodzące w styczniu 2026 roku: kluczowa rola strategii carry trade

Instytut Finansów Międzynarodowych (IIF) odnotował bezprecedensowy dla okresu noworocznego napływ inwestycji portfelowych na rynki wschodzące, który w styczniu 2026 roku osiągnął imponujący poziom 98,8 miliarda dolarów USA. Wynik ten stanowi najwyższą wartość odnotowaną w tym miesiącu na przestrzeni ostatnich dwudziestu jeden lat. Skala zjawiska znacząco przewyższa poprzedni rekord ze stycznia 2018 roku, kiedy to wolumen inwestycji wyniósł 74,4 miliarda dolarów, a także drastycznie dystansuje wynik z grudnia 2025 roku, zamykający się w kwocie 32,6 miliarda dolarów. Pozyskiwanie kapitału przez region na początku 2026 roku miało charakter wybitnie selektywny, koncentrując się na specyficznych korytarzach wzrostu, takich jak Meksyk, gdzie kluczowym czynnikiem był proces reshoringu, oraz na wybranych rynkach azjatyckich, co odróżnia obecną sytuację od traktowania gospodarek rozwijających się jako jednolitego bloku.

Głównym katalizatorem tak znaczących ruchów kapitałowych, według oceny starszego ekonomisty IIF Jonathana Fortune’a, stała się strategia carry trade. Wykorzystywała ona istotne różnice w stopach procentowych, w szczególności między jenem japońskim a peso meksykańskim. Victoria Rodriguez Ceja, pełniąca funkcję gubernatora Banku Meksyku (Banxico), potwierdziła, że relatywnie niskie poziomy zmienności implikowanej sprzyjały budowaniu pozycji w ramach carry trade. Były one wyjątkowo korzystne dzięki dyferencjałowi stóp między Meksykiem a gospodarkami rozwiniętymi, co bezpośrednio wspierało notowania meksykańskiej waluty. Niemniej jednak, analitycy IIF wysyłają sygnały ostrzegawcze, wskazując, że inercja wywołana przez te mechanizmy nie będzie możliwa do utrzymania w długim terminie ze względu na postępującą normalizację globalnej polityki monetarnej.

Konstruktywny charakter przepływów kapitałowych ma szansę się utrzymać pod warunkiem stabilnej dynamiki dolara oraz braku nagłego wzrostu ryzyk dla globalnego wzrostu gospodarczego. Eksperci spodziewają się jednak pogłębienia dyferencjacji między poszczególnymi państwami oraz instrumentami finansowymi. Choć ogólny napływ środków świadczy o optymizmie inwestorów, nie brakuje wyzwań strukturalnych, szczególnie w Ameryce Łacińskiej. IIF wskazuje obsługę zadłużenia jako priorytetowy problem na rok 2026, biorąc pod uwagę wysokie koszty finansowania i umiarkowane tempo rozwoju gospodarczego. W samym Meksyku, mimo zewnętrznego zainteresowania kapitałowego, Banxico pod kierownictwem gubernator Rodriguez Ceji deklarowało istnienie warunków do dalszego obniżania docelowej stopy procentowej, przy jednoczesnym zachowaniu celu inflacyjnego na poziomie 3,0%.

W szerszym ujęciu regionalnym, według prognoz Międzynarodowego Walutowego Funduszu (MWF), tempo wzrostu w Ameryce Łacińskiej miało ulec spowolnieniu do poziomu 2,2 procent w 2026 roku. Na tle rekordowych zastrzyków gotówki na rynki wschodzące, w innych segmentach finansowych dominowała daleko idąca ostrożność. Czysty napływ środków do funduszy akcyjnych w tygodniu kończącym się 7 stycznia 2026 roku wyniósł zaledwie 2,2 miliarda dolarów USA. W tym samym czasie inwestorzy ulokowali rekordowe 148,5 miliarda dolarów w funduszach rynku pieniężnego, wybierając bezpieczniejsze aktywa z powodu narastającej niepewności geopolitycznej. Napięcia te były potęgowane przez wydarzenia takie jak zatrzymanie prezydenta Wenezueli Nicolasa Maduro oraz retorykę lidera Stanów Zjednoczonych, Donalda Trumpa, dotyczącą Grenlandii.

Rok 2026 postawił przed USA wyzwanie refinansowania długu publicznego o wartości około 9,2–9,3 biliona dolarów w ciągu zaledwie 12 miesięcy, co stanowi blisko jedną trzecią długu rynkowego. Struktura popytu na te zobowiązania przesunęła się w stronę krajowych instytucji. Podczas gdy Meksyk przyciągał kapitał, inne kraje Ameryki Łacińskiej, takie jak Chile, Peru i Argentyna, również notowały solidne wyniki w postaci wzrostu cen akcji i wzmocnienia walut narodowych, co było efektem hossy na rynku surowców i reform politycznych, na przykład w Argentynie. Z kolei dochody rosyjskiego budżetu ze sprzedaży surowców energetycznych w styczniu 2026 roku spadły o połowę, osiągając poziom 393,3 miliarda rubli – najniższy wynik od lata 2020 roku. Sytuacja ta była częściowo pokłosiem zmian w polityce handlowej Indii. Podsumowując, styczeń 2026 roku był okresem wysokiej koncentracji interesów inwestycyjnych napędzanych czynnikami monetarnymi, przy jednoczesnej kruchości makroekonomicznej i geopolitycznej wielu regionów świata.