Recordkapitaalstroom naar opkomende markten in januari 2026: De cruciale rol van de carry trade

Het Institute of International Finance (IIF) heeft een ongekende mijlpaal gerapporteerd voor de maand januari 2026. De netto-instroom van portefeuillebeleggingen in opkomende markten bereikte een historisch hoogtepunt van 98,8 miljard dollar. Dit bedrag markeert het hoogste niveau in eenentwintig jaar voor deze specifieke maand en overtreft ruimschoots het vorige record van 74,4 miljard dollar uit januari 2018. Bovendien is het een aanzienlijke stijging ten opzichte van de 32,6 miljard dollar die in december 2025 werd genoteerd. De kapitaalstroom aan het begin van 2026 was opvallend selectief; beleggers richtten zich specifiek op groeicorridors zoals Mexico, gestimuleerd door de trend van reshoring, en geselecteerde Aziatische markten, in plaats van de opkomende economieën als één homogeen blok te behandelen.

Volgens Jonathan Fortun, hoofdeconoom bij het IIF, was de belangrijkste drijfveer achter deze massale kapitaalverplaatsing de zogenaamde carry trade. Hierbij werd geprofiteerd van de aanzienlijke renteverschillen, met name tussen de Japanse yen en de Mexicaanse peso. Victoria Rodríguez Ceja, de gouverneur van de Bank of Mexico (Banxico), bevestigde dat de lage niveaus van impliciete volatiliteit de vorming van carry trade-posities hebben bevorderd. Deze posities waren uiterst rendabel door het verschil in rentetarieven tussen Mexico en de ontwikkelde economieën, wat de waarde van de Mexicaanse peso ten goede kwam. Desondanks waarschuwen analisten van het IIF dat het momentum van de carry trade op de lange termijn niet houdbaar zal zijn, gezien de voortdurende normalisering van het wereldwijde monetaire beleid.

Hoewel de constructieve aard van de kapitaalstromen waarschijnlijk zal aanhouden bij een gunstige dollar-dynamiek en het uitblijven van acute risico's voor de wereldwijde groei, wordt een verdere differentiatie tussen landen en financiële instrumenten verwacht. Ondanks het algemene optimisme onder investeerders, blijven er structurele uitdagingen bestaan, vooral in Latijns-Amerika. Het IIF wijst op de schuldafbetaling als een primair knelpunt voor 2026, mede door de hoge financieringskosten en de gematigde economische groei. In Mexico gaf de centrale bank onder leiding van gouverneur Rodríguez Ceja aan dat er ruimte blijft voor verdere verlagingen van de beleidsrente, terwijl de strikte focus op de inflatiedoelstelling van 3,0% gehandhaafd blijft.

De bredere vooruitzichten voor Latijns-Amerika zijn echter voorzichtig; het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voorspelt dat de groei in de regio in 2026 zal vertragen tot 2,2 procent. Terwijl opkomende markten recordbedragen ontvingen, heerste er in andere segmenten een zekere terughoudendheid. In de week eindigend op 7 januari 2026 stroomde er slechts 2,2 miljard dollar naar aandelenfondsen wereldwijd. Tegelijkertijd sluisden beleggers een recordbedrag van 148,5 miljard dollar naar geldmarktfondsen, waarbij de voorkeur werd gegeven aan minder risicovolle activa vanwege toegenomen geopolitieke onzekerheid. Deze instabiliteit werd aangewakkerd door gebeurtenissen zoals de gevangenname van de Venezolaanse president Nicolás Maduro en de uitspraken van de Amerikaanse leider Donald Trump over Groenland.

Op het wereldtoneel stonden de Verenigde Staten in 2026 voor de enorme opgave om ongeveer 9,2 tot 9,3 biljoen dollar aan staatsschuld te herfinancieren binnen een periode van 12 maanden, wat neerkomt op circa een derde van de totale marktschuld. De vraag naar deze schuld verschoof daarbij merkbaar naar binnenlandse instituten. Terwijl Mexico kapitaal aantrok, lieten ook andere Latijns-Amerikaanse landen zoals Chili, Peru en Argentinië sterke resultaten zien met stijgende aandelenkoersen en nationale valuta, ondersteund door hogere grondstofprijzen en politieke hervormingen, zoals in Argentinië. In schril contrast hiermee daalden de Russische begrotingsinkomsten uit de verkoop van energie in januari 2026 met de helft tot 393,3 miljard roebel, het laagste niveau sinds de zomer van 2020, mede door verschuivingen in het handelsbeleid van India. Januari 2026 toonde hiermee een sterke concentratie van investeringsinteresse gedreven door monetaire factoren, tegen een achtergrond van aanhoudende macro-economische en geopolitieke kwetsbaarheid.