USA ogłaszają powołanie Rady Pokoju dla Gazy i Rady Wykonawczej w ramach drugiego etapu Planu Trumpa

W dniu 16 stycznia 2026 roku prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump oficjalnie ogłosił rozpoczęcie drugiego etapu swojego autorskiego planu pokojowego. Kluczowym elementem tej fazy jest powołanie Rady Pokoju dla Gazy oraz jej Wykonawczej Rady Założycielskiej. Inicjatywa ta wyznacza przejście od etapu zawieszenia broni do głębokich reform politycznych i strukturalnych w palestyńskiej enklawie, co stanowi fundament 20-punktowego planu Trumpa. Rada Pokoju, pod przewodnictwem samego Trumpa, ma sprawować nadzór nad nowym komitetem palestyńskich technokratów odpowiedzialnych za administrację Strefą Gazy w okresie przejściowym, kładąc nacisk na trwałe zakończenie konfliktu z Izraelem oraz pełną demilitaryzację Hamasu.

Zaproszenia do członkostwa w Radzie Pokoju zostały skierowane do kluczowych przywódców państwowych, wśród których znaleźli się prezydent Turcji Recep Tayyip Erdoğan, prezydent Egiptu Abdel Fattah as-Sisi, premier Kanady Mark Carney, a także prezydenci Paragwaju i Argentyny – odpowiednio Santiago Peña i Javier Milei. Argentyna oraz Paragwaj potwierdziły już swój udział w charakterze państw założycielskich, natomiast Kanada zadeklarowała chęć przyjęcia zaproszenia. Egipt obecnie analizuje przedstawioną propozycję. Ważnym aspektem finansowym drugiej fazy jest wymóg wniesienia opłaty w wysokości co najmniej 1 miliarda dolarów przez kraje ubiegające się o stałe miejsce w Radzie Pokoju, co ma wesprzeć realizację celów statutowych organu.

W składzie Rady Wykonawczej znalazły się wpływowe osobistości, takie jak były premier Wielkiej Brytanii Tony Blair, sekretarz stanu USA Marco Rubio oraz Jared Kushner, zięć Donalda Trumpa. Gremium to uzupełniają specjalny wysłannik USA Steve Witkoff, prezes Banku Światowego Ajay Banga, amerykański miliarder Marc Rowan oraz zastępca doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego Robert Gabriel. Nominacja Tony’ego Blaira, który kierował brytyjskim rządem w latach 1997–2007 i brał udział w procesie pokojowym w Irlandii Północnej, wywołała głosy krytyki. Niektórzy obserwatorzy wskazują na jego kontrowersyjną rolę podczas wojny w Iraku w 2003 roku jako czynnik obciążający jego obecną misję.

Na czele palestyńskiego komitetu przejściowego, zajmującego się codzienną administracją, stanął Ali Shaat – palestyński technokrata i były wiceminister planowania w Autonomii Palestyńskiej. Ten 15-osobowy zespół ekspertów przejmie odpowiedzialność za odbudowę kluczowych usług publicznych, w tym systemów wodociągowych oraz zapewnienie schronienia osobom przesiedlonym. Zadanie to jest gigantyczne, biorąc pod uwagę dane ONZ, według których koszt odbudowy infrastruktury Gazy, zniszczonej w 90 procentach, może wynieść blisko 70 miliardów dolarów. Podstawę prawną dla działań Rady Pokoju stanowi Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2803, przyjęta 17 listopada 2025 roku, obowiązująca do 31 grudnia 2027 roku.

Aspekt militarny planu został powierzony generałowi dywizji Jasperowi Jeffersowi, dowódcy Dowództwa Operacji Specjalnych USA, który stanie na czele Międzynarodowych Sił Stabilizacyjnych (MSS). Rezolucja ONZ upoważniła Radę Pokoju oraz państwa członkowskie do sformowania tych tymczasowych sił w celu zapewnienia bezpieczeństwa, szkolenia nowej palestyńskiej policji oraz nadzorowania demilitaryzacji regionu. Mimo deklaracji Hamasu o gotowości do rozwiązania swojego rządu w Gazie po przejęciu władzy przez nowy komitet, organizacja ta nie wydała dotąd żadnych instrukcji dotyczących rozformowania swoich jednostek wojskowych czy struktur bezpieczeństwa.

Reakcje zaangażowanych stron uwypuklają istniejące napięcia polityczne. Rząd Izraela uznał, że skład Rady Wykonawczej nie został z nim uzgodniony i stoi w sprzeczności z jego interesami, podczas gdy Palestyński Islamski Dżihad ocenił, że dobór członków odzwierciedla izraelskie wytyczne. Bieżącymi operacjami Rady Pokoju ma kierować były specjalny wysłannik ONZ Nickolay Mladenov, pełniąc funkcję łącznika między administracją technokratyczną a Radą. Przejście do Fazy Drugiej stanowi najbardziej znaczący zwrot w implementacji 20-punktowego planu, którego celem jest wypracowanie długofalowej stabilności w całym regionie.