Unia Europejska Wprowadza Wiążący Zakaz Sprzętu Huawei i ZTE w Infrastrukturze Krytycznej od 2026

Unia Europejska formalizuje swoje podejście do bezpieczeństwa cyfrowego, przekształcając dotychczasowe wytyczne w prawnie wiążące restrykcje dotyczące kluczowych dostawców technologii. Decyzja ta, której wejście w życie zaplanowano na 20 stycznia 2026 roku, ma na celu systemowe wykluczenie chińskich firm, takich jak Huawei i ZTE, z infrastruktury uznawanej za krytyczną we wszystkich państwach członkowskich. Europejska Komisja ma przedstawić szczegółowe środki tego dnia, dążąc do ujednolicenia podejścia w obliczu narastających napięć geopolitycznych i obaw o bezpieczeństwo narodowe.

Nowe regulacje, stanowiące rewizję istniejącego Cybersecurity Act, rozszerzają zakres ograniczeń daleko poza tradycyjne sieci 5G, obejmując strategiczne sektory, w tym systemy energii słonecznej oraz urządzenia skanujące stosowane w bezpieczeństwie. Władze krajowe zyskają uprawnienia do nakładania obligatoryjnych zakazów oraz inicjowania procesów wycofywania sprzętu od dostawców sklasyfikowanych jako „wysokiego ryzyka”. Harmonogram demontażu będzie zależny od indywidualnej oceny ryzyka, specyfiki danego sektora, potencjalnych kosztów implementacji oraz dostępności alternatywnych rozwiązań technologicznych. Ta legislacyjna zmiana eskaluje wcześniejsze zalecenia zawarte w unijnym „5G Toolbox” z 2020 roku, które miały charakter jedynie rekomendacyjny.

W rezultacie, kraje, które dotychczas opierały się radykalnym krokom, jak Niemcy czy Hiszpania, zostaną zmuszone do dostosowania się do jednolitego, wiążącego standardu bezpieczeństwa. Warto odnotować, że Hiszpania w lipcu 2025 roku podpisała kontrakt z Huawei na macierze OceanStor za 12,3 mln euro, co wywołało zaniepokojenie na arenie międzynarodowej. Konsekwencje tej decyzji są wielowymiarowe, dotykając sfery technologicznej i gospodarczej. Chińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyraziło sprzeciw, argumentując, że wykluczenia naruszają zasady wolnego rynku i uczciwej konkurencji, a także mogą spowolnić postęp technologiczny w Europie.

Ruch ten ma potencjalnie wzmocnić pozycję europejskich gigantów telekomunikacyjnych, takich jak Ericsson i Nokia, które stanowią alternatywę dla chińskich dostawców. W 2022 roku Huawei utracił pozycję lidera rynku 5G w Europie, notując 22% udziału w sprzedaży, podczas gdy Ericsson osiągnął 42%, a Nokia 32%. Historycznie jednak chińskie firmy dominowały cenowo, oferując sprzęt tańszy dzięki wsparciu państwowym, co sugeruje, że koszty transformacji dla europejskich operatorów mogą być znaczące. Wiceprzewodnicząca KE, Henna Virkkunen, jest kluczową postacią w forsowaniu tych wiążących regulacji, które mają zapewnić spójność cyberbezpieczeństwa w całym bloku, wzmacniając dążenie UE do suwerenności technologicznej.

Kwestią budzącą kontrowersje pozostaje implementacja, ponieważ nadzór nad bezpieczeństwem narodowym tradycyjnie leży w gestii państw członkowskich. Polska jest jednym z nielicznych krajów rozważających wprowadzenie restrykcyjnych regulacji wykluczających dostawców wysokiego ryzyka ze wszystkich 18 sektorów objętych dyrektywą NIS2, co może generować koszty dla konsumentów. Decyzja ta wpisuje się w szerszy trend geopolityczny, odzwierciedlając wcześniejsze restrykcje wprowadzone przez Stany Zjednoczone w 2022 roku. W kontekście energetyki, obawy dotyczą uzależnienia od chińskich inwerterów i systemów zarządzania farmami solarnymi, co stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa energetycznego kontynentu.