Potwierdzono cztery planety wokół czerwonego karła GJ 887, w tym kandydata w ekosferze

Astronomowie oficjalnie zweryfikowali obecność co najmniej czterech planet krążących wokół czerwonego karła GJ 887, który znajduje się w odległości zaledwie 10,7 lat świetlnych od naszego Układu Słonecznego. Ta wyjątkowa bliskość sprawia, że system GJ 887 stanowi obecnie jeden z najważniejszych obiektów do prowadzenia szczegółowej charakterystyki egzoplanet. Czerwone karły, będące najliczniejszą grupą gwiazd w naszej Galaktyce, są priorytetowym celem poszukiwań ze względu na ich niską jasność i niewielkie rozmiary, co znacząco ułatwia wykrywanie krążących wokół nich obiektów o krótkich okresach orbitalnych.

Najnowsze wyniki badań, które zostały zaakceptowane do publikacji w prestiżowym czasopiśmie „Astronomy & Astrophysics” w 2026 roku, pozwoliły na precyzyjne ustalenie konfiguracji tego układu gwiezdnego. Międzynarodowy zespół naukowy pod przewodnictwem K. Hartoga przeprowadził dogłębną analizę, integrując precyzyjne dane spektrograficzne z instrumentów HARPS i ESPRESSO z pomiarami fotometrycznymi uzyskanymi przez teleskopy kosmiczne TESS oraz ASAS. Takie kompleksowe podejście pozwoliło na uściślenie informacji o systemie, w którym wcześniej potwierdzono istnienie dwóch egzoplanet. Warto zauważyć, że instrument ESPRESSO, będący następcą urządzenia HARPS, oferuje precyzję pomiaru prędkości radialnej na poziomie 0,35 km/h, co teoretycznie pozwala na identyfikację planet o masie zbliżonej do ziemskiej w strefach nadających się do zamieszkania.

Potwierdzone planety charakteryzują się okresami orbitalnymi wynoszącymi odpowiednio 4,4, 9,2, 21,8 oraz 50,8 doby. Największe zainteresowanie badaczy budzi obiekt o najdłuższym okresie obiegu, oznaczony jako GJ 887 d, ponieważ znajduje się on najprawdopodobniej w obrębie ekosfery gwiazdy – obszaru, w którym warunki pozwalają na teoretyczne istnienie wody w stanie ciekłym na powierzchni. Planeta ta jest klasyfikowana jako superziemia, a jej minimalna masa przekracza masę Ziemi ponad sześciokrotnie. Wcześniejsze analizy z 2020 roku, opublikowane na łamach magazynu „Science”, wskazywały już na istnienie dwóch obiektów o okresach 9,3 i 21,8 dnia, przy czym ten drugi charakteryzował się temperaturą równowagi wynoszącą około 350 kelwinów.

Dokładny skład fizyczny GJ 887 d pozostaje przedmiotem intensywnych badań; biorąc pod uwagę jej masę, może to być zarówno świat skalisty, jak i planeta oceaniczna lub subneptun. Naukowcy wskazują, że bez niezależnego pomiaru promienia nie można dokładnie określić gęstości planety, a tym samym jej budowy wewnętrznej. Ponadto w zgromadzonych danych zaobserwowano sygnały sugerujące obecność piątego obiektu, GJ 887 f, o okresie orbitalnym około 2,2 doby i masie mniejszej od ziemskiej, jednak sygnał ten nie osiągnął jeszcze wymaganego progu statystycznego, aby mógł zostać oficjalnie uznany za potwierdzoną planetę.

Gwiazda GJ 887, mimo swojej przynależności do czerwonych karłów, wykazuje wyjątkowo niski poziom aktywności magnetycznej – jej zmienność fotometryczna utrzymuje się poniżej 500 części na milion. Cecha ta czyni ją znacznie bardziej obiecującym miejscem dla potencjalnego życia niż inne gwiazdy tego typu, które często emitują niszczycielskie rozbłyski. Dzięki swojej bliskości, układ GJ 887 stał się priorytetowym celem dla przyszłych, przełomowych misji kosmicznych, takich jak Habitable Worlds Observatory (HWO) oraz LIFE. Głównym zadaniem HWO będzie bezpośrednie obrazowanie co najmniej 25 potencjalnie zamieszkiwalnych światów i poszukiwanie biosygnatur chemicznych. Przyszłe obserwacje będą kluczowe dla zbadania składu atmosfery GJ 887 d, która jest obecnie drugim najbliższym potwierdzonym obiektem w ekosferze po Proximie Centauri b.