Nowy gatunek rośliny Dicliptera pakhalica zidentyfikowany w indyjskim rezerwacie Pakhal

Naukowcy z Botanical Survey of India (BSI) oficjalnie potwierdzili identyfikację nieznanego wcześniej gatunku rośliny kwitnącej, której nadano nazwę naukową Dicliptera pakhalica. To doniosłe odkrycie botaniczne zostało dokonane w granicach Rezerwatu Przyrody Pakhal, położonego w dystrykcie Mahabubabad w stanie Telangana w Indiach. Formalny opis naukowy nowego taksonu ukazał się 29 stycznia w międzynarodowym czasopiśmie naukowym Brittonia, co stanowi oficjalne wprowadzenie gatunku do światowej literatury botanicznej i uznanie jego unikalności przez społeczność akademicką.

Odkrycia dokonał zespół badawczy, w skład którego weszli wybitni specjaliści: naukowiec BSI L. Rasingam, botanik P. Harikrishna, pracownik naukowy A. Parthiban oraz oficer leśny V. Chandra Sekhara Rao. Roślina została odnaleziona w specyficznych niszach ekologicznych, rosnąc wzdłuż brzegów strumieni oraz na skalistych obszarach w bezpośrednim sąsiedztwie wodospadów na terenie rezerwatu. Rodzaj Dicliptera, do którego przypisano nowe znalezisko, obejmuje ponad 220 gatunków w rodzinie Acanthaceae i występuje głównie w strefach tropikalnych i subtropikalnych. W samych Indiach odnotowano dotychczas 29 taksonów z tego rodzaju, a opisanie D. pakhalica znacząco wzbogaca wiedzę o lokalnej florze stanu Telangana i jej różnorodności.

Pod względem cech morfologicznych Dicliptera pakhalica wykazuje bliskie podobieństwo do Dicliptera parvibracteata, gatunku występującego endemicznie w częściach pasma Ghatów Wschodnich w stanach Andhra Pradesh i Orisa. Jednak szczegółowe badania porównawcze ujawniły istotne różnice strukturalne, które stały się podstawą do wyodrębnienia nowego gatunku. Do kluczowych cech diagnostycznych należą: przylegające i odgięte owłosienie łodygi, wyraźnie niekilowate podsadki oraz całkowity brak włosków gruczołowatych na elementach kwiatowych i owocach. Ponadto nowy gatunek charakteryzuje się odwrotnie jajowatą torebką nasienną oraz kolczastymi nasionami. W przeciwieństwie do D. pakhalica, gatunek D. parvibracteata posiada kilowate podsadki z włoskami gruczołowatymi oraz brodawkowate nasiona, co jednoznacznie rozróżnia oba taksony.

Rezerwat Pakhal, będący miejscem tego przełomowego odkrycia, znajduje się w strefie biogeograficznej Półwyspu Dekan i jest znany ze swojego malowniczego zbiornika wodnego. Region ten, wraz z pobliskimi jeziorami Kinnerasani i Ramappa, był wcześniej rozważany jako kandydat do objęcia ochroną w ramach konwencji ramsarskiej w stanie Telangana. Opisanie nowego gatunku podkreśla konieczność dalszego prowadzenia intensywnych badań florystycznych w tym regionie, który charakteryzuje się wysokim stopniem endemizmu i bogactwem gatunkowym. Jest to kwestia o krytycznym znaczeniu dla skutecznej ochrony i zachowania unikalnej różnorodności biologicznej Indii.

Współpraca między Botanical Survey of India a lokalnymi organami ochrony przyrody, takimi jak służby leśne reprezentowane przez V. Chandra Sekhara Rao, odgrywa fundamentalną rolę w dokumentowaniu zasobów naturalnych kraju. Każde takie odkrycie, jak w przypadku Dicliptera pakhalica, dostarcza cennych danych na temat ewolucji i rozmieszczenia roślin w Azji Południowej. Sukces zespołu badawczego w Mahabubabad rzuca nowe światło na unikalność ekosystemów rzecznych i skalistych, które wymagają szczególnej uwagi w dobie globalnych wyzwań środowiskowych. Dokumentacja tych rzadkich organizmów jest pierwszym krokiem do zapewnienia im przetrwania w ich naturalnym środowisku.