Uratowanie Rekina Wielorybiego w Zatoce Saleh Wskazuje na Potrzebę Zrównoważonej Ochrony Morskiej

Pomyślne uwolnienie osaczonego rekina wielorybiego w pobliżu Pulau Satonda, w prowincji Nusa Tenggara Zachodnie (NTB), uwypukla pilną potrzebę ciągłych działań na rzecz ochrony zasobów morskich w regionie. Interwencja ratunkowa, przeprowadzona 16 stycznia 2026 roku, dotyczyła osobnika mierzącego około 7 metrów długości, który utknął na mieliźnie w strategicznie ważnej Zatoce Saleh. Szybka i skoordynowana akcja, będąca wynikiem współpracy między okolicznymi mieszkańcami a Agencją Ochrony Zasobów Naturalnych NTB (BKSDA), zakończyła się sukcesem następnego dnia, 17 stycznia 2026 roku, kiedy to zwierzę bezpiecznie sprowadzono na głębsze wody.

Zatoka Saleh jest uznawana za kluczowe siedlisko, prawdopodobnie funkcjonujące jako wczesne miejsce żerowania młodych rekinów, co potwierdzają wcześniejsze obserwacje cieląt o długości od 135 do 145 centymetrów. To wydarzenie stanowi sygnał ostrzegawczy dla władz Indonezji, podkreślając delikatną równowagę między rozwojem turystyki morskiej, w tym ekoturystyki opartej na rekinach wielorybich, a zachowaniem unikalnego ekosystemu. Działania BKSDA NTB, której Sekcja Konserwacji Obszaru II ma siedzibę w Sumbawa Besar, obejmują nie tylko interwencje kryzysowe, ale także rozwijanie usług środowiskowych i partnerstw konserwatorskich z lokalnymi społecznościami.

Rząd Prowincji NTB przedstawił propozycję ustanowienia Zatoki Saleh obszarem ochrony biota, obejmującym około 1 459 kilometrów kwadratowych, co wpisuje się w szersze cele Indonezji dotyczące wyznaczenia 97,5 miliona hektarów morskich obszarów chronionych. Skuteczne zarządzanie tym obszarem wymaga precyzyjnego wytyczenia stref, które oddzielą rdzenne strefy ochrony od stref ograniczonego użytkowania, minimalizując zagrożenia takie jak zanieczyszczenie wód i zwiększony ruch łodzi. Jest to kluczowe dla ochrony gatunków migrujących, w tym rekinów wielorybich, które mogą osiągać do 18 metrów długości i ważyć 12 ton.

Model ochrony w Zatoce Saleh, angażujący społeczności lokalne, rządy oraz wsparcie międzynarodowe, jest postrzegany jako przykład kompleksowego zarządzania krajobrazem morskim, łączącego ochronę ekosystemu z odpornością społeczną i ekonomiczną. Jak podkreślają urzędnicy ds. ochrony przyrody, interwencja ta jest namacalnym dowodem na siłę lokalnej wiedzy i zaangażowania społeczności. BKSDA NTB, pod kierownictwem Budhy'ego Kurniawana, aktywnie promuje partnerstwa, które mają na celu uczynienie społeczności samowystarczalnymi, co wzmacnia wysiłki konserwatorskie poprzez zapewnienie alternatywnych źródeł utrzymania, w tym poprzez współpracę ze społecznościami takimi jak KAWAN Teluk Saleh.