De Invloed van Natuurlijk Licht op de Bloedsuikerregulatie bij Diabetes Type 2: Onderzoeksresultaten

Een recent wetenschappelijk onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Cell Metabolism eind 2025, heeft overtuigend en gecontroleerd bewijs geleverd. Dit bewijs toont aan dat blootstelling aan natuurlijk zonlicht een significant en snel positief effect heeft op de metabole gezondheid van mensen die lijden aan diabetes type 2 (DM2). De bevindingen suggereren dat slechts enkele dagen onder natuurlijk licht, in tegenstelling tot constante blootstelling aan kunstmatige verlichting, de glykemische stabiliteit bij patiënten met deze chronische aandoening kan verbeteren.

De studie werd uitgevoerd door een internationaal consortium van wetenschappers. Hierbij waren vertegenwoordigers betrokken van de Universiteit van Genève (UNIGE), de Universiteit Maastricht en het Duitse Diabetes Centrum (DDZ). Het ging om een crossover-onderzoek waarbij dertien vrijwilligers van boven de 65 jaar met een DM2-diagnose deelnamen. De deelnemers brachten gedurende vierenhalve dag door onder de invloed van natuurlijk daglicht, gevolgd door een vergelijkbare periode onder continue kunstmatige verlichting. Cruciaal hierbij was dat alle andere variabelen, inclusief dieet, fysieke activiteit en slaappatronen, strikt identiek werden gehouden. Dit minimaliseerde de invloed van individuele verschillen op de resultaten.

De kwantitatieve kerngegevens wezen op een duidelijk verschil. Bij blootstelling aan natuurlijk licht brachten de deelnemers ongeveer 59% van de tijd door in het gewenste glucosebereik. Dit stond tegenover slechts circa 51% onder kunstlicht. Hoewel de gemiddelde glykemische controle, gemeten via Continuous Glucose Monitoring (CGM) bij 10 deelnemers, statistisch gezien niet significant verschilde (7,4 mmol/L versus 7,8 mmol/L), was de totale tijd in het normale bereik (4,4–7,2 mmol/L) beduidend hoger bij natuurlijk licht (50,9% tegenover 43,3%).

Co-auteur Dr. Charna Dibner, universitair hoofddocent aan de Universiteit van Genève, wiens expertise ligt bij de moleculaire mechanismen van circadiaanse oscillatoren, benadrukte hoe essentieel de synchronisatie van de interne biologische klok met de externe omgeving is. Dit onderzoek, mede geleid door Professor Joris Hoeks van de Universiteit Maastricht, is het eerste dat de impact van natuurlijk daglicht binnenshuis vergelijkt met de effecten van een typische kantooromgeving op de glycemie en het 24-uurs substraatmetabolisme bij DM2-patiënten. De deelnemers brachten hun werkuren, van 8:00 tot 17:00 uur, door in een kantoor, hetzij bij een groot raam, hetzij in een ruimte met kunstmatige verlichting.

De onderzoekers concludeerden dat de blootstelling aan natuurlijk licht niet alleen de glykemische stabiliteit verbetert, maar ook het metabolisme verschuift naar een actievere vetverbranding. Bovendien bevorderde het de synchronisatie van de biologische klok, wat werd bevestigd door een stijging van het melatoninegehalte in de avonduren. Professor Patrick Schrauwen van het DDZ merkte op dat deze resultaten impliceren dat proefpersonen met diabetes hun suikerspiegel beter onder controle kregen. De relevantie van deze data neemt toe, aangezien de moderne mens naar schatting 90% van de tijd binnenshuis doorbrengt, waardoor men zichzelf berooft van natuurlijk licht dat cruciaal is voor het metabolisme.

De bevindingen bieden een eenvoudige, kosteloze en breed toegankelijke interventiestrategie voor het managen van DM2. De nadruk ligt hierbij op gedragsaanpassingen, zoals het maximaliseren van de blootstelling aan daglicht. Professor Hoeks omschreef dit als een interventie die ‘goedkoop, eenvoudig en risicovrij’ is. In tegenstelling tot studies die zich richten op vitamine D, legt deze ontdekking de nadruk op de directe invloed van licht op de metabole cycli. Vervolgonderzoek zal zich richten op monitoring in de dagelijkse praktijk voor langere perioden.