Hersenonderzoek bevestigt onderscheid tussen stemmen van eigenaar en hond

Recent wetenschappelijk onderzoek bevestigt dat huishonden het vermogen bezitten om de stemmen van mensen te onderscheiden van die van andere honden. Studies met behulp van elektro-encefalografie (EEG) hebben aangetoond dat de hersenen van honden vocalisaties van mensen en die van caniden fundamenteel verschillend verwerken. Deze cerebrale scheiding wordt duidelijk zichtbaar in de hersenactiviteit wanneer honden luisteren naar menselijke spraak vergeleken met het horen van blaffen, wat de diepte van de communicatieve band tussen hond en mens onderstreept.

Wetenschappers van de Eötvös Loránd Universiteit (ELTE) in Boedapest hebben specifiek onderzocht hoe honden de stem van hun primaire verzorger herkennen. De resultaten wijzen uit dat honden hun eigenaar beter kunnen identificeren op basis van stemgeluid alleen, zelfs wanneer visuele of olfactorische aanwijzingen ontbreken. Dit verbeterde herkenningsvermogen wordt toegeschreven aan de hogere frequentie van vocale interacties met die specifieke persoon, wat een directe correlatie met blootstelling aantoont.

In een experiment waarbij 28 honden-eigenaarsparen betrokken waren, moesten de honden hun eigenaar opzoeken achter een van de twee schuilplaatsen, terwijl een onbekende achter de andere stond. De stem van de eigenaar werd afgespeeld vanaf de locatie van de eigenaar, en de stem van een onbekende vanaf de andere locatie, beide in een neutrale toon. De honden vonden hun eigenaar in 82% van de gevallen, wat suggereert dat zij akoestische eigenschappen van de menselijke stem gebruiken die vergelijkbaar zijn met die welke mensen zelf hanteren voor stemidentificatie.

Eerder onderzoek met fMRI-scans, waarbij honden luisterden naar commando's, toonde aan dat de linkerhersenhelft de betekenis van woorden verwerkt, terwijl de rechterhersenhelft de intonatie verwerkt, een patroon dat vergelijkbaar is met dat bij mensen. Het beloningscentrum in de hondenhersenen activeerde echter alleen bij een combinatie van zowel betekenisvolle woorden als een positieve intonatie. Dit impliceert dat gesproken beloning een vergelijkbaar effect kan hebben als fysieke interactie of voedsel.

De onderzoeksgroepen binnen de ELTE, waaronder het Family Dog Project, blijven deze aspecten van hondengedrag en cognitie bestuderen. De bevindingen suggereren dat de gevoeligheid voor menselijke communicatie een aanzienlijk voordeel is geweest voor honden om succesvol te integreren in de menselijke sociale structuur. De analyse van deze neurale mechanismen biedt inzicht in de evolutionaire stappen die hebben geleid tot de nauwe band tussen mens en hond.