Bilimsel Çalışma Kedi-İnsan Bağlanmasının Köpek ve Bebek Benzeri Yapısını Doğruluyor

Evcil kedilerin sahipleriyle derin duygusal bağ kurma yeteneğine dair yaygın şüpheler, Oregon Eyalet Üniversitesi'nde (OSU) yürütülen bir araştırma ile bilimsel olarak çürütüldü. Çalışma, kedi-insan ilişkisinin, köpekler ve insan bebekleri üzerinde incelenen bağlanma biçimleriyle önemli benzerlikler taşıdığını ortaya koydu. Bu bulgular, kedilerin sosyal bilişsel kapasitelerinin ve insanlara olan duygusal bağlılıklarının daha önce tahmin edilenden daha derin olduğunu işaret etmektedir.

Araştırmacılar, bu bağlanma derinliğini ölçmek amacıyla, geleneksel olarak bebekler ve köpekler için kullanılan "güvenli üs testi" metodolojisini kedi davranışlarına uyarladı. Prosedür, kedilerin iki dakikalık kısa bir süre için yalnız bırakılmadan önce ve sonra sahipleriyle birlikte yeni bir ortama girmesini içeriyordu. Bu test, özellikle kısa süreli ayrılığın ardından kedilerin stres seviyelerini ve sahiplerine yönelik davranışlarını belirginleştirmek üzere tasarlandı.

Çalışmanın baş yazarı Kristyn Vitale, gözlemlenen bağlanma davranışının, türler arasında ortak olan ve hayatta kalmayı destekleyen biyolojik olarak ilgili bir adaptasyon olabileceğini belirtti. Elde edilen veriler, katılımcı kedilerin yaklaşık %64,3 ila %65'inin sahiplerine karşı "güvenli bağlanma" sergilediğini gösterdi. Güvenli bağlanan bu kediler, yeni ortamlarında keşif yaparken sahiplerini birincil güvenlik kaynağı olarak kullandı ve sahipleriyle yeniden bir araya geldiklerinde rahatlama göstererek keşiflerine devam etti.

Buna karşılık, güvensiz bağlanan kedilerde stres belirtileri gözlemlendi; bu belirtiler arasında kuyruk sallama, dudak yalama, sahibinden kaçınma veya kucakta yapışıp kalma gibi ikircikli davranışlar yer aldı. Araştırmacılar, bu bağlanma stillerinin hem yavru hem de yetişkin kedilerde tutarlı olduğunu ve sosyalleşme eğitimlerinin bu oranları önemli ölçüde değiştirmediğini tespit etti. Bu istikrar, kedi-insan bağının, evcilleşme sürecinden miras kalan ve nispeten sabit kalan biyolojik bir davranışsal kalıp olabileceği düşüncesini desteklemektedir.

Bu bilimsel sınıflandırma, köpekler ve insan bebekleri üzerine yapılan klasik bağlanma çalışmalarıyla paralellik kurmaktadır. Çalışma, kedilerin köpekler gibi sosyal esneklik sergilediğini ve insanlarla sıkı bir sosyal bağlantı kurma konusunda köpeklerin tekelinde olmadığını göstererek, kedi sevgisinin algılanandan daha belirgin ve bilimsel temellere dayandığını doğrulamaktadır. Öte yandan, bazı eleştiriler, kedilerin belirli bir kişiye değil, genel olarak bir insanın varlığına yakınlık göstermiş olabileceği yönünde metodolojik eksikliklere dikkat çekmiştir.