Aşırı Yaşlılıkta Beslenme İhtiyaçları ve Yüz Yaşını Görme İlişkisi Çin Araştırmasıyla İncelendi

Fudan Üniversitesi tarafından yürütülen ve The American Journal of Clinical Nutrition'da yayımlanan kapsamlı bir boylamsal analiz, 80 yaş ve üzerindeki aşırı yaşlı bireylerde beslenme gereksinimlerinin belirgin biçimde değiştiğini ve bunun yüz yaşını görme (santener) sonuçlarını doğrudan etkilediğini ortaya koydu. 1998'den bu yana takip edilen 5.203 Çinli yaşlı bireyin verilerini inceleyen araştırma, genel popülasyonda kronik hastalıkların önlenmesi için faydalı görülen bitki bazlı diyetlerin, bu ileri yaş grubunda farklı sonuçlar doğurabildiğini gösterdi.

Araştırmanın kritik bulgularından biri, düzenli et tüketenlere kıyasla, et tüketmeyen 80 yaş ve üstü katılımcıların 100 yaşına ulaşma olasılıklarının daha düşük olduğunun saptanmasıdır. İleri yaş fizyolojisi, metabolik ve yapısal ihtiyaçlarda önemli kaymalara neden olarak enerji harcamasını düşürürken, kas kütlesi ve kemik yoğunluğunda azalma eğilimi yaratır. Bu fizyolojik değişimler, yetersiz beslenme ve özellikle kas kaybı (sarkopeni) riskini artırarak bireyin fiziksel direncini tehlikeye atmaktadır.

Hayvansal kaynaklı gıdalar, yaşlı bünyeler için yüksek biyoyararlanıma sahip protein sağlamanın yanı sıra, kırmızı et gibi kaynaklar demir ve çinko gibi mineraller açısından zenginlik sunar. Ayrıca, kırmızı kan hücresi oluşumu, sinir sistemi sağlığı ve DNA sentezi için hayati öneme sahip olan B12 vitamini, doğal olarak yalnızca hayvansal kaynaklarda bulunur ve eksikliği yorgunluk ile sinir sistemi bozukluklarına yol açabilir.

Çin araştırması, et tüketmeme ile düşük santener olma arasındaki olumsuz ilişkinin yalnızca katılımcılar zayıf olduğunda gözlemlendiğini vurguladı. Et dışlanmış olsa bile, diyet balık, yumurta veya süt ürünleri gibi diğer hayvansal protein kaynaklarını içeriyorsa, yüz yaşını görme olasılığında belirgin bir düşüş saptanmadı. Bu durum, sorunun etin kendisinden ziyade, diyetten kaynaklanan temel besin öğesi açıklarına işaret etmektedir.

Bu bulgular, uzun ömürlülük beslenmesi stratejisinin yaşam evresine göre titizlikle uyarlanması gerektiğini desteklemektedir. Genç yetişkinler için uygun olan bitki bazlı yaklaşımlar, 90'lı yaşlardaki bireyler için öncelik olan kas kütlesini koruma ve yetersiz beslenmeyi önleme hedefleriyle çelişebilir. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi'ne göre, sağlıklı bireyler için günlük enerjinin %15 ila %20'sinin proteinden gelmesi önerilirken, yaşlılarda protein ihtiyacı yaşa, cinsiyete ve fiziksel aktiviteye göre ayarlanmalıdır. Dünya Sağlık Örgütü de sağlıklı ve bağımsız bir yaşlılık için sağlıklı beslenmeyi temel faktörlerden biri olarak tanımlamaktadır.