Verenigde Staten veroveren historisch goud na zinderende finale tegen Canada op Olympische Spelen 2026

Bewerkt door: Svetlana Velgush

De ijshockeywereld was op 22 februari 2026 getuige van een historisch moment tijdens de Olympische Winterspelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo. In een zinderende finale wist de nationale ploeg van de Verenigde Staten de aartsrivaal Canada te verslaan met een eindstand van 2-1 na verlenging. Deze triomf markeert het einde van een decennialange droogte voor het Amerikaanse ijshockey; het is namelijk de eerste gouden medaille in 46 jaar tijd, sinds het legendarische 'Miracle on Ice' tegen de Sovjet-Unie in 1980. De terugkeer van de sterren uit de National Hockey League (NHL) gaf het toernooi extra glans, nadat zij twaalf jaar lang afwezig waren geweest op het olympische toneel sinds de Spelen van Sotsji in 2014.

De finale in de Italiaanse metropool was een toonbeeld van tactische discipline en fysieke intensiteit. De Amerikanen grepen al vroeg in de wedstrijd het initiatief toen Matt Boldy in de zevende minuut van de reguliere speeltijd de score opende. Na een indrukwekkende solo-actie wist hij de Canadese defensie te verschalken. Canada vocht zich echter terug en bracht de stand in de 39e minuut weer in evenwicht. Cale Makar was de gevierde man aan Canadese zijde, geholpen door een assist van Devon Toews. Dat de wedstrijd zo lang onbeslist bleef, was mede te danken aan de Amerikaanse doelman Connor Hellebuyck, die met maar liefst 41 reddingen een onneembare vesting bleek te zijn.

De beslissing viel uiteindelijk in de zenuwslopende verlenging, die volgens het format van drie-tegen-drie werd gespeeld. Slechts 1 minuut en 41 seconden na de start van de extra tijd schoot Jack Hughes zijn land naar de overwinning met een 'golden goal'. Ondanks het verlies voor Canada was er individuele erkenning voor hun sterspeler: Connor McDavid werd door de IIHF uitgeroepen tot de meest waardevolle speler (MVP) van het gehele olympische toernooi. Voor de Verenigde Staten betekent dit de derde gouden medaille in de geschiedenis van het olympische mannenijshockey, terwijl negenvoudig kampioen Canada ditmaal genoegen moest nemen met het zilver.

Naast de strijd om het goud werd ook het brons verdeeld, waarbij Finland een dominante indruk achterliet door Slowakije met 6-1 te verslaan in de troostfinale. De deelname van de NHL-profs was mogelijk gemaakt door een historisch akkoord tussen de NHL, de spelersvakbond NHLPA en de internationale bond IIHF, waarvoor het reguliere Noord-Amerikaanse seizoen tijdelijk werd stilgelegd. Voor de Amerikanen smaakte deze overwinning extra zoet, aangezien zij hiermee wraak namen voor de verloren finales tegen Canada in 2002 en 2010. Het duel vond plaats in de speciaal hiervoor goedgekeurde Santagiulia Arena in Milaan, die ondanks eerdere logistieke zorgen een perfect decor vormde.

In totaal namen twaalf nationale teams deel aan dit prestigieuze toernooi, waarbij invallende ploegen de plaatsen innamen van de geschorste selecties van Rusland en Wit-Rusland. De aanwezigheid van mondiale toppers zoals Cale Makar tilde het niveau van de competitie naar ongekende hoogten. Deze editie van de Winterspelen wordt dan ook beschouwd als een cruciale mijlpaal voor het internationale ijshockey, dat na het missen van twee opeenvolgende Olympiades eindelijk weer in zijn sterkst mogelijke bezetting kon schitteren op het wereldtoneel.

3 Weergaven

Bronnen

  • digisport.ro

  • CBC Sports

  • The Guardian

  • NBC Sports

  • Wikipedia

  • NHL.com

Heb je een fout of onnauwkeurigheid gevonden?We zullen je opmerkingen zo snel mogelijk in overweging nemen.