Heldere vuurbal op 10 februari waargenomen door bewoners van vijf Amerikaanse staten

Op de avond van dinsdag 10 februari 2026 werden inwoners van ten minste vijf staten in het Amerikaanse Midwesten getrakteerd op een spectaculair natuurverschijnsel. Een opvallende wit-groene vuurbal doorkliefde de nachtelijke hemel en werd vastgelegd door een breed scala aan camera's, variërend van deurbelcamera's tot dashcams in voertuigen. De American Meteor Society (AMS) ontving in korte tijd meer dan 120 meldingen van ooggetuigen, wat de enorme omvang en zichtbaarheid van dit astronomische evenement onderstreept.

Het hemelverschijnsel vond plaats rond 23:32 uur Eastern Standard Time, wat overeenkomt met 04:32 UTC op 11 februari. De vurige passage was zichtbaar boven de territoria van Illinois, Indiana, Kentucky, Ohio en Wisconsin. Gedurende ongeveer vijf seconden was het object waarneembaar voordat het uit het zicht verdween, een tijdsduur die typerend is voor objecten die snel opbranden bij het binnendringen van de atmosfeer. Na een grondige reconstructie van het traject concludeerde de NASA dat het hoogstwaarschijnlijk ging om een klein fragment van een asteroïde dat volledig is verdampt op grote hoogte.

De eerste visuele waarnemingen van het object werden geregistreerd op een hoogte van ongeveer 47 tot 48 mijl (circa 76 kilometer) boven de regio Trinity in de staat Indiana. Het brokstuk bewoog zich in zuidoostelijke richting met een indrukwekkende snelheid van ongeveer 29.000 mijl per uur, wat neerkomt op zo'n 13 kilometer per seconde of 47.000 kilometer per uur. Na een traject van ongeveer 48 mijl (77 kilometer) door de atmosfeer te hebben afgelegd, viel het object uiteen op een hoogte van circa 27 mijl (43 kilometer) boven Laura, Ohio, ten noordwesten van Dayton. Met een geschatte helderheid van magnitude -3 of hoger voldeed het fenomeen ruimschoots aan de wetenschappelijke definitie van een vuurbal.

Op basis van de geanalyseerde snelheid, die relatief laag is voor fragmenten afkomstig van kometen, heeft de NASA het object geclassificeerd als zijnde van asteroïde oorsprong. In tegenstelling tot andere astronomische gebeurtenissen die eerder in 2026 werden gedocumenteerd, was dit specifieke voorval niet gekoppeld aan een bekende of geplande meteorenzwerm. In plaats daarvan past dit incident binnen de context van het zogenaamde "vuurbalseizoen" op het noordelijk halfrond. Volgens astronomen loopt deze periode van februari tot april en kenmerkt deze zich door een verhoogde frequentie van heldere, sporadische meteoren.

Vanuit wetenschappelijk oogpunt kan de opvallende groenachtige gloed van de vuurbal worden verklaard door de chemische samenstelling van het kosmische lichaam. Bij eerdere waarnemingen van soortgelijke meteoren werd een dergelijke groene tint vaak toegeschreven aan de aanwezigheid van nikkel. Omdat het object op een hoogte van meer dan 27 mijl volledig uit elkaar spatte, verwachten experts niet dat er fragmenten het aardoppervlak hebben bereikt. Dit maakt een zoektocht naar meteorieten overbodig. De gezamenlijke gegevens van de AMS en de NASA bieden een zeer nauwkeurige analyse van de baan en bevestigen dat het asteroïdefragment op een volkomen ongevaarlijke wijze in de bovenste lagen van de atmosfeer aan zijn einde is gekomen.