De tweede sfinx van Gizeh: satellietsurveys onthullen mogelijke ondergrondse megastructuur

Op 26 maart 2026 (UTC) publiceerde de Daily Mail een opzienbarend bericht: op het plateau van Gizeh, in de directe nabijheid van de wereldberoemde Grote Sfinx, zijn aanwijzingen gevonden voor een tweede exemplaar dat volledig onder de grond verborgen ligt. Slechts enkele uren later, om 23:37 UTC, werd dit nieuws bevestigd door de onafhankelijke onderzoeker Jay Anderson (@TheProjectUnity), die zich baseerde op data van de Italiaanse professor Filippo Biondi van het Khafre Pyramid Project. Tegen de ochtend van 27 maart (UTC) doken de eerste links naar een uitgebreid interview met de professor op, waardoor de wereldwijde discussie over deze potentiële archeologische doorbraak in een stroomversnelling raakte.

Professor Biondi maakte voor zijn onderzoek gebruik van geavanceerde satellietradartechnologie, specifiek SAR (Synthetic Aperture Radar) en dopplertomografie. Met deze innovatieve methodieken is het mogelijk om minieme bodemvibraties te detecteren en dieper gelegen structuren nauwkeurig in kaart te brengen zonder dat er fysieke graafwerkzaamheden aan te pas komen. De eerste scans onthulden onder een heuvel van versteend zand, met een hoogte van circa 33 meter (108 voet), diverse verticale schachten, horizontale tunnels en strakke verticale lijnen. Deze lijnen worden door het team geïnterpreteerd als de muren van ondergrondse vertrekken, een indeling die opvallend veel gelijkenissen vertoont met het bekende complex onder de reeds zichtbare Grote Sfinx.

Naast de technologische scans voerden de onderzoekers een nauwkeurige geometrische analyse uit op de locatie. Wanneer er lijnen worden getrokken vanuit de middelpunten van de piramides van Chefren en Cheops naar de huidige sfinx, ontstaat er een perfect symmetrisch patroon. Een exacte spiegeling van deze lijnen wijst direct naar de locatie van de nieuwe vondst op het plateau. "We zien hier een honderdprocentige geometrische correlatie en een werkelijk verbluffende symmetrie," aldus Biondi stellig. Hij schat de waarschijnlijkheid van de ontdekking in op ongeveer 80%. Bovendien wijzen de scans op een nog groter geheel: een omvangrijke ondergrondse megastructuur die zich mogelijk onder het gehele plateau van Gizeh uitstrekt.

De fundamenten voor deze ontdekking liggen niet alleen in moderne techniek, maar vinden ook weerklank in historische bronnen. De egyptoloog Bassam El-Shammaa wees ruim tien jaar geleden al op oude Egyptische teksten en de Droomstèle (circa 1401 v.Chr.), waarop twee sfinxen zij aan zij staan afgebeeld. Een van de theorieën luidt dat het tweede exemplaar ooit werd verwoest door een blikseminslag en een daaropvolgende goddelijke vervloeking. Hoewel de voormalige Egyptische minister van Oudheden, Zahi Hawass, dergelijke beweringen in 2017 nog afdeed als onwaarschijnlijk op basis van eerdere opgravingen, zet het team van Biondi door. Zij hebben inmiddels een officieel voorstel ingediend bij de Egyptische autoriteiten om samen met geologen ter plaatse onderzoek te doen, de ingangen vrij te maken en de geblokkeerde schachten te inspecteren.

Hoewel het momenteel nog gaat om voorlopige resultaten die fysieke bevestiging vereisen, illustreert deze vondst hoe krachtig satelliet-technologie de moderne archeologie beïnvloedt. Wat millennia lang verborgen bleef onder de dikke zandlagen van de woestijn, verschijnt nu haarscherp op digitale schermen. Indien de hypothese standhoudt, zou het plateau van Gizeh een compleet nieuw hoofdstuk van de oud-Egyptische geschiedenis kunnen prijsgeven — inclusief een netwerk van ondergrondse constructies waarover voorheen enkel werd gespeculeerd. Terwijl de wetenschappelijke analyse voortduurt, kijken liefhebbers wereldwijd reikhalzend uit naar meer nieuws; soms brengt de moderne wetenschap ons immers terug wat we dachten voor altijd kwijt te zijn.