Bermuda Adaları Altındaki Kolosal Jeolojik Yapı Adanın Yüksekliğini Açıklıyor

Kuzey Atlantik'te, Bermuda Şeytan Üçgeni ile ilişkilendirilen Bermuda Adaları'nın altında, gezegenin bilinen jeolojik modellerini zorlayan, benzeri görülmemiş büyüklükte bir yapı keşfedildi. Geophysical Research Letters dergisinde 2025 yılının sonlarında yayımlanan bilimsel bir çalışma, adanın sürekli yüksekliğini açıklayan bu jeofiziksel anomaliyi kesinleştirdi. Bu bulgu, okyanus adalarının desteklenmesi ve jeolojik ömürleri hakkındaki mevcut anlayışı yeniden değerlendirmeye zorluyor.

Keşif, adanın çevresindeki okyanus tabanından yaklaşık 500 metre daha yüksekte konumlanmasını sağlayan, jeolojik bir "sal" görevi gören, okyanus kabuğu ile Dünya mantosu arasında yer alan 20 kilometre kalınlığında bir kaya katmanını ortaya çıkardı. Carnegie Science'dan sismolog William Frazer ve Yale Üniversitesi'nden Jeffrey Park'ın öncülük ettiği araştırma ekibi, küresel depremlerden kaynaklanan sismik dalgaları analiz ederek bu yapıyı haritaladı. Normalde okyanus kabuğunun altında doğrudan manto beklenirken, Bermuda'nın tektonik plakasının içine yerleşmiş, daha düşük yoğunluklu bu ek katmanın varlığı tespit edildi.

Bu keşif, adanın jeolojik evriminin, tipik sıcak nokta adalarından, örneğin Hawaii'den, belirgin şekilde farklılaştığını gösteriyor. Bermuda'nın bilinen son volkanik faaliyeti yaklaşık 31 milyon yıl önce gerçekleşmesine rağmen, ada çökme eğilimi göstermeyerek yüksekliğini korumuştur. William Frazer, bu sıra dışı durumun, adanın jeolojik olarak neden bu kadar uzun ömürlü olduğunu anlamak için kritik olduğunu belirtti. Araştırmacılar, bu anomalinin, son volkanik faz sırasında manto kayalarının kabuk altına enjekte edilip katılaşmasıyla oluşmuş olabileceği hipotezini öne sürüyorlar.

Smith College'dan jeolog Sara Mazza, Bermuda'nın jeolojik benzersizliğinin, adanın antik Pangea süperkıtası içerisindeki konumlanmasıyla bağlantılı olabileceğine dair bağlam sundu. Bu bulgular, okyanus adalarının yükseltisinin ve kalıcılığının desteklenmesine dair jeofiziksel modellerin güncellenmesini gerektiriyor. Carnegie Science'dan Frazer, bu tür aşırı jeolojik örnekleri incelemenin, Dünya'daki "normal" ve "aşırı" süreçler arasındaki ayrımı anlamada önemli bir adım teşkil ettiğini vurguladı. Ekip, bu keşfin ardından benzer kaya katmanlarının küresel ölçekte diğer adalarda da mevcut olup olmadığını belirlemek amacıyla araştırmalarını genişletmeyi planlıyor.

Bölge, tarihsel olarak Bermuda Şeytan Üçgeni efsaneleriyle anılsa da, bu yeni jeofiziksel veri, bölgenin gizemlerini bilimsel bir temele oturtma potansiyeli taşıyor. Okyanus tabanının ortalama 7 kilometre olan kalınlığının aksine, Bermuda'nın altındaki bu 20 kilometrelik yapı, okyanus kabuğu ile manto arasındaki Mohorovičić Süreksizliği'nin (Moho) ötesinde benzersiz bir ara katman varlığını işaret ediyor. Bu keşif, Dünya'nın iç yapısının, özellikle de okyanus havzalarının altındaki katmanların, önceki varsayımlardan daha karmaşık ve heterojen olabileceğine dair güçlü kanıtlar sunuyor.