The Twelve Hen Hoose: 12 Głosów, 6 Dni, Jeden Album na Odizolowanej Wyspie

Inicjatywa Hen Hoose, powołana do życia przez Tamarę Schlesinger (MALKA), zaprezentowała światu swój najnowszy projekt – album zatytułowany The Twelve. To znacznie więcej niż zwykła kompilacja nagrań; to głęboki eksperyment muzyczny, w którym proces twórczy, forma i wyznawane wartości są równie istotne, co ostateczny rezultat dźwiękowy.

W nagraniach wzięło udział dwanaście artystek i artystów niebinarnych, reprezentujących różnorodne gatunki muzyczne i pokolenia. Całość powstała podczas intensywnej, tygodniowej rezydencji w Black Bay Studio. Studio to jest uznawane za jedno z najbardziej odizolowanych miejsc nagraniowych w Europie, zlokalizowane na wyspie Lewis, w archipelagu Hebrydów Zewnętrznych.

Wyspa jako Narzędzie Kreacji

Wybór tej konkretnej lokalizacji był integralną częścią artystycznej wizji. Black Bay Studio, które powstało w 2017 roku w zaadaptowanej przetwórni ryb, oferuje nie tylko unikalną przestrzeń akustyczną, ale przede wszystkim reżim całkowitej izolacji. Z dala od zgiełku miasta, algorytmów narzucanych przez przemysł i pośpiechu, pozostali jedynie ludzie, dźwięk i nieograniczony czas.

Ta odległość geograficzna działa niczym naturalny filtr. Muzyka zostaje oczyszczona z zewnętrznego szumu, co pozwala jej powrócić do czystej, nieskrępowanej obecności. To przestrzeń, gdzie liczy się tylko tu i teraz.

Tempo jako Wyraz Uczciwości

Proces twórczy celowo został skondensowany czasowo. Uczestniczki pracowały zmianowo, zdołały nagrać dziewięć utworów w zaledwie trzy dni, a cały projekt zamknęły w ciągu jednego tygodnia. Ta narzucona szybkość nie wynikała z chęci wyścigu. Była manifestacją głębokiego zaufania do chwili bieżącej.

Gdy brakuje czasu na niekończące się poprawki i dopieszczanie detali, wewnętrzny cenzor traci swoją moc. Powstała muzyka staje się zapisem stanu „tu i teraz”, utrwalając ślad autentycznego, żywego wydarzenia. Album przekształca się zatem z produktu w dokument wspólnego doświadczenia.

Kolektyw Ponad Hierarchią

Hen Hoose narodziło się w 2020 roku jako bezpośrednia reakcja na widoczną nierówność płci w szkockim przemyśle muzycznym. Początkowo skromny projekt realizowany w czasie lockdownu, szybko ewoluował w solidną platformę, gdzie wszystkie etapy produkcji – od pisania po mastering – realizowane są przez kobiety i osoby niebinarne.

Misja Hen Hoose wykracza daleko poza samo wydawanie płyt. Obejmuje ona szereg działań wspierających:

• Mentoring i programy opiekuńcze,
• Warsztaty z produkcji audio,
• Wspieranie utalentowanych osób w zawodach technicznych,
• Kuratorstwo wydarzeń branżowych.

Jest to alternatywna infrastruktura, w której ciężar przesuwa się od indywidualnego ego na rzecz kolektywnego autorstwa i współtworzenia.

Głosy Składające Się na Projekt

W projekcie The Twelve udział wzięły następujące artystki:

• Susan Bear
• Inge Thomson
• SHEARS
• Francis McKee
• AMUNDA
• Jhana Gabriel
• Jill Lorean
• Karis Crosbie
• Rae Aggs
• MALKA
• Emma Pollock
• Carla J. Easton

Wśród nich znajdują się twórczynie, których utwory gościły w hollywoodzkich produkcjach filmowych i serialach Netflix, a także laureatki i nominowane do prestiżowych nagród muzycznych. Jednak w tym konkretnym przedsięwzięciu, status artystyczny schodzi na dalszy plan. Najważniejsze jest jak razem, a nie „kto”.

Od Equaliser do The Twelve

Debiutancki album Hen Hoose, Equaliser, zdobył nominację do nagrody Scottish Album of the Year Award i ugruntował filozofię kolektywu. The Twelve stanowi logiczny krok naprzód – pogłębia ideę radości płynącej ze wspólnego tworzenia i dowodzi, że równość w muzyce to nie pusty slogan, lecz sprawdzona praktyka robocza. Projekt miał swoją premierę na festiwalu Celtic Connections, gdzie został odebrany jako istotne kulturowe oświadczenie.

Wkład w Globalne Brzmienie

The Twelve wnosi do globalnego pejzażu dźwiękowego unikalną częstotliwość kolektywnego kreowania. Jest to muzyka pozbawiona centralnego ośrodka władzy, ale za to skupiona wokół wspólnego punktu uwagi. Zamiast rywalizacji, panuje tu wzajemna synchronizacja i dostrojenie.

Ten album nie aspiruje do bycia najgłośniejszym komunikatem. Jego celem jest bycie autentycznym. Być może właśnie w ten sposób brzmi muzyczna przyszłość – gdy liczne głosy jednoczą się w jedno, wspólne tchnienie.