Niezwykłe Słupy Świetlne Obserwowane na Całym Świecie: Optyczne Zjawisko w Mroźnym Powietrzu

Na całym globie mieszkańcy donoszą o pojawianiu się słupów światła, zjawiska optycznego charakteryzującego się widocznymi, pionowymi smugami świetlnymi. Ta fascynująca iluminacja powstaje w wyniku odbicia światła pochodzącego z różnych źródeł – Słońca, Księżyca lub naziemnych lamp – od płaskich kryształków lodu zawieszonych w niższych warstwach atmosfery. Meteorolodzy precyzują, że do uformowania się tych wyrazistych, kolumnowych struktur niezbędne jest, aby temperatura otoczenia spadła poniżej minus 10 stopni Celsjusza, co często towarzyszy lekkiemu opadowi śniegu i obecności widocznego źródła światła.

Zjawisko to jest naukowo kategoryzowane w rodzinie efektów halo. Wynika ono z interakcji światła z kryształami lodu, które zazwyczaj mają kształt płaskich, sześciokątnych płyt, orientujących się poziomo podczas opadania. Aby słupy stały się widoczne dla obserwatora, kryształy te muszą być zawieszone blisko powierzchni ziemi. W warunkach ekstremalnego mrozu bywają one określane mianem „diamentowego pyłu”. David Samuhel, meteorolog z AccuWeather, podkreślił, że formowanie się kryształów najczęściej ma miejsce, gdy temperatura spada poniżej zera stopni Fahrenheita, często wymagając warunków rzędu minus 10 do 20 stopni Fahrenheita lub niższych, połączonych z wyjątkowo spokojnym, bezwietrznym powietrzem.

Kolor widoczny w słupie jest bezpośrednim odzwierciedleniem barwy źródła światła. Może to być światło latarni ulicznych, oświetlenie miejskie lub blask księżyca. Efekt ten jest czysto iluzją optyczną; słup nie znajduje się fizycznie ani nad, ani pod źródłem światła. Powstaje on w wyniku zbiorowego odbicia światła od kryształów ustawionych w pionowej płaszczyźnie obserwatora. Regiony, które słyną z tego spektaklu, ponieważ stabilność atmosferyczna sprzyja utrzymywaniu się niezbędnej mgły lodowej, to między innymi Centralna Alberta, Alaska oraz Rosja.

Przykładowo, mieszkańcy okolic Petersburga w Rosji byli świadkami imponującego zjawiska wieczorem 2 stycznia 2026 roku. Światła miejskie ukazały się tam jako pionowe promienie przebijające mroźne powietrze. Chociaż precyzyjne uformowanie się kryształów lodu bywa trudne do przewidzenia z wyprzedzeniem, prognozowanie niezbędnych wzorców pogodowych – zimna i ciszy – pozwala na probabilistyczne antycypowanie tych eterycznych wiązek. Specjaliści od meteorologii konsekwentnie wyjaśniają te niskopoziomowe efekty optyczne jako naturalne zjawiska fizyczne, odróżniając je wyraźnie od takich zjawisk jak zorze polarne.

Zrozumienie mechanizmu powstawania słupów świetlnych wymaga docenienia roli mikroskopijnych elementów atmosfery. To właśnie idealne ułożenie tych drobinek lodu, działających jak miliony miniaturowych luster, tworzy iluzję ciągłego, pionowego strumienia światła. Choć zjawisko to może wydawać się magiczne, jest ono w istocie pięknym dowodem na to, jak prawa fizyki manifestują się w warunkach ekstremalnego zimna. Obserwacje te stanowią fascynujący materiał dla entuzjastów meteorologii i fotografii przyrodniczej, oferując spektakl, który wymaga specyficznego, choć powtarzalnego, zestawu warunków atmosferycznych.