Dzielone Gwizdy Delfinów Odkryte w Badaniu Sarasota: Nowe Perspektywy Komunikacji

Trwające badania nad delfinami butlonosymi (Tursiops truncatus) ujawniają coraz bardziej złożony system społecznego słownictwa, który wykracza poza wcześniej ustalone indywidualne gwizdy sygnaturowe. Prace te koncentrują się na Programie Badań Delfinów Sarasota (SDRP) u wybrzeży Florydy, który jest najdłużej prowadzonym na świecie studium dzikiej populacji waleni, zapoczątkowanym w 1970 roku. SDRP, ściśle współpracujący z Mote Marine Laboratory & Aquarium, utrzymuje stałą obserwację około 170 znanych osobników pod kierownictwem Randalla Wellsa z Brookfield Zoo Chicago.

Randall Wells, Starszy Naukowiec Konserwatorski w Chicago Zoological Society, odegrał kluczową rolę w ustanowieniu tego programu, który przez ponad pięć dekad dostarcza unikalnych danych referencyjnych dotyczących zdrowia i dynamiki populacji. Badacze, w tym dr Laela Sayigh z Woods Hole Oceanographic Institution (WHOI) i Hampshire College, potwierdzili, że gwizdy sygnaturowe pozostają niezmienne przez całe życie delfina, funkcjonując jako unikalne identyfikatory. Dr Sayigh, która dołączyła do zespołu w połowie lat 80., udokumentowała również, że matki stosują wyższe tony swoich gwizdów sygnaturowych w kontakcie z młodymi, co jest analogiczne do ludzkiej mowy matczynej. Ponadto zaobserwowano, że delfiny inicjują kontakt, kopiując gwizd sygnaturowy innego osobnika, co przypomina wołanie kogoś po imieniu.

Najważniejszym niedawnym odkryciem jest identyfikacja licznych, dzielonych gwizdów niesygnaturowych (NSWs), używanych przez wiele zwierząt, a nie tylko pojedyncze osobniki. Zespół Wellsa zgromadził bazę danych zawierającą prawie 1000 sesji nagraniowych od 324 osobników od 1970 roku. W bazie danych z Sarasoty skatalogowano co najmniej 20 różnych typów dzielonych NSW, które stanowią około 50 procent wszystkich wokalizacji delfinów, lecz były słabo zbadane do momentu zastosowania zaawansowanych metod analitycznych.

Eksperymenty z odtwarzaniem dźwięku sugerują, że te dzielone gwizdy pełnią specyficzne funkcje komunikacyjne, potencjalnie działając jak słowa o wzajemnie rozumianym, kontekstowo specyficznym znaczeniu. Jeden z zidentyfikowanych typów NSW koreluje z reakcją alarmową, powodującą oddalanie się delfinów, podczas gdy inny może sygnalizować zaskoczenie. Aby pomóc w kategoryzacji tych złożonych wokalizacji i wykryciu wzorców użycia, naukowcy wdrażają metody Sztucznej Inteligencji (AI), wykorzystując ogromne zbiory danych gromadzone przez dziesięciolecia. Współpraca ta, w którą zaangażowane są instytucje takie jak WHOI, ma na celu głębsze zrozumienie reguł komunikacji delfinów i może utorować drogę do przyszłej komunikacji międzygatunkowej.