China reserveert ruimte in de ruimte: Aanvragen voor 203.000 satellieten overtreffen Starlink-netwerk aanzienlijk

In de laatste dagen van december 2025 heeft China een omvangrijk regelgevend proces in gang gezet door bij de Internationale Telecommunicatie-unie (ITU) een pakket aanvragen in te dienen voor de inzet van een satellietconstellatie. Deze plannen voorzien in een netwerk dat tegen het midden van de jaren 2030 potentieel uit ongeveer 203.000 apparaten zou kunnen bestaan. Met dit enorme volume overtreffen de Chinese ambities de huidige en geplande omvang van het Starlink-netwerk van SpaceX op papier aanzienlijk.

Het grootste deel van deze aanvragen, namelijk 193.428 satellieten, is ingediend door het onlangs opgerichte Institute of Radio Spectral Use and Technological Innovation (RSDTII). Deze instantie werd op 30 december 2025 geregistreerd in de provincie Hebei, slechts één dag nadat de documenten naar de ITU waren verzonden. De aanvragen, die de aanduidingen CTC-1 en CTC-2 dragen, omvatten elk 96.714 satellieten verdeeld over 3.660 orbitale vlakken. Door gebruik te maken van het ITU-mechanisme stelt China een prioriteitsdatum vast voor de coördinatie van frequenties. Analisten beschouwen deze stap primair als een strategische inspanning om administratieve en technische hindernissen op te werpen voor de dominante marktspeler SpaceX, in plaats van een concreet plan voor onmiddellijke lanceringen.

Deze regelgevende manoeuvre vindt plaats tegen de achtergrond van een verhevigde concurrentiestrijd om de beperkte orbitale middelen en het radiospectrum, waarbij prioriteit vaak wordt toegekend aan de partij die als eerste een aanvraag indient. Peking heeft eerder zijn bezorgdheid geuit over de overbezetting van een lage baan om de aarde (LEO), veroorzaakt door de agressieve uitbreiding van Starlink. Medio februari 2026 had SpaceX de grens van 10.000 actieve satellieten al overschreden, wat hun operationele superioriteit aantoont, terwijl Amazon Leo (Project Kuiper) op dat moment over iets meer dan 200 toestellen beschikte.

Juridische commentatoren merken op dat een dergelijke tactiek westerse ingenieurs dwingt om apparatuur te ontwerpen die rekening houdt met potentiële interferentie of 'ruis' van deze Chinese 'papieren' satellieten, wat de prestaties van Amerikaanse netwerken zou kunnen beïnvloeden. Experts zijn het erover eens dat de huidige Chinese lanceercapaciteit niet in verhouding staat tot de geclaimde ambitie van 203.000 apparaten, wat het strategische in plaats van het operationele karakter van de documenten bevestigt. Tegelijkertijd ontwikkelt China actief andere nationale megaconstellaties, zoals het staatsbedrijf 'Guowang' en het door Shanghai ondersteunde 'Qianfan', die elk plannen hebben voor meer dan 10.000 satellieten.

Deze stap onderstreept de nationale langetermijnstrategie van China om hulpbronnen in de ruimte-economie veilig te stellen. Terwijl SpaceX toestemming heeft gekregen van de Amerikaanse Federal Communications Commission (FCC) voor nog eens 7.500 satellieten van de tweede generatie tegen 2031, richten de Chinese aanvragen CTC-1 en CTC-2 zich op het reserveren van capaciteit voor constellaties van de volgende generatie. Dit past binnen een bredere geopolitieke koers waarbij het regelgevende veld van de ITU verandert in een arena voor een indirecte maar uiterst strategische confrontatie over de exploratie van de ruimte nabij de aarde.