Toni Geitani — Wahj (“Schijnsel”): Arabische Maqam Verweven in Korrelige Elektronica

De in Beiroet geboren componist en sound designer Toni Geitani, wiens werk zich beweegt tussen podiumkunsten en visuele kunst, presenteert zijn tweede album, “Wahj”. Dit werk omvat 17 tracks en duurt ongeveer 75 minuten. Het resultaat is een cinematografisch klanklandschap waarin layali-vocale uitingen, diep galmende percussie en analoge synthesizers samenkomen.

De essentie van “Wahj” ligt in de dialoog tussen het oude en de toekomst. De maqam, met zijn glijdende melodieën, wordt niet louter geciteerd; het wordt verweven in de elektronische materie. Dit is geen simpele optelsom van ‘etnische klanken plus beats’. Het geeft eerder het gevoel dat de traditie een sonische laboratoriumpassage heeft ondergaan en terugkeert als een nieuwe vorm van herinnering, aldus The Guardian.

Auditieve Bewijsvoering

De openingstrack, “Hal”, zet direct de toon met de combinatie van cello en stem. Deze elementen fungeren als een lichtdraad die de ruimte langzaam aanspant. Het creëert direct een gevoel van uitgestrektheid en spanning.

Vervolgens ervaart de luisteraar abrupte verschuivingen in dichtheid. Nummers als “Ya Sah” en “La” dompelen de toehoorder onder in een sfeer van donder, duisternis en immense druk. Deze passages worden gevolgd door een uitbarsting van energie, gekenmerkt door industriële oversturingen en techno-vervormingen die een krachtige impact hebben.

Ritmische en Melodische Kernpunten

Een cruciaal keerpunt in de plaat is “Ruwaydan Ruwaydan”. Hier ondergaat een ogenschijnlijk jazzy, meeslepende ritmiek een plotselinge transformatie. De ney-fluit snijdt vervolgens door de textuur heen als een heldere, gerichte lichtstraal, wat een fascinerend contrast oplevert.

De afsluiting, “Madda Mudadda”, markeert de overgang van rust naar een chaotische staat van statische ruis en gefluister. Binnen deze ogenschijnlijk ‘destructieve klanken’ wordt een zekere schoonheid ontdekt, wat de complexiteit van Geitani’s benadering onderstreept.

Impact op het Mondiale Geluidsbeeld

Deze uitgave past naadloos binnen de bredere golf van experimenteel Arabisch elektronisch werk van de diaspora. In deze stroming ontmoeten de maqam-structuren korrelige texturen en de metaalachtige dramatiek van percussie elkaar. Hieruit ontstaat een nieuw muzikaal domein dat niet langer als lokaal of niche wordt beschouwd, maar als een wereldwijd fenomeen.

De unieke stem en de muzikale materie die Geitani hier presenteert, voegen een frequentie van stille schittering toe aan het globale geluidslandschap. Het is het punt waar de echo van het verleden en de hartslag van de toekomst samenkomen in één enkele, ademende eenheid.