Episodische Eruptiecyclus van Kilauea Beëindigd Na 39ste Uitbarsting Na Een Jaar

De langdurige, episodische reeks uitbarstingen aan de top van de Kīlauea-vulkaan is officieel ten einde gekomen op 24 december 2025. Dit gebeurde met de plotselinge stopzetting van Episode 39 binnen de Halemaʻumaʻu-krater. Deze laatste gedocumenteerde gebeurtenis begon laat op 23 december 2025 en duurde ongeveer 5,9 uur. Volgens bevestiging van het Hawaiian Volcano Observatory (HVO) stopte de activiteit om 2:13 uur lokale tijd op de 24e.

Het signaal dat de uitbarsting voorbij was, kwam toen de noordelijke spleet rond 2:00 uur stopte met uitbarsten, kort gevolgd door de zuidelijke spleet. Dit viel samen met een duidelijke afname van de intensiteit van het seismische tremor en een snelle omschakeling van deformatie naar inflatie aan de top. De gehele reeks, die exact een jaar eerder begon op 23 december 2024, kenmerkte zich door herhaalde, krachtige lavaspuitperioden, gescheiden door pauzes van één tot drie weken. Dit patroon is opmerkelijk voor Kīlauea; het is bijna veertig jaar niet meer voorgekomen, met slechts drie eerdere vastgelegde voorbeelden, waaronder de Kīlauea Iki-gebeurtenis van 1959.

Tijdens Episode 39 waren er spectaculaire lavastralen die uit de zuidelijke spleet kwamen en piekhoogtes bereikten van 1.400 voet (420 meter). De fonteinen bij de noordelijke spleet reikten tot net onder de 1.000 voet (280 meter) rond 21:30 uur lokale tijd op 23 december. Deze 39ste spuitactie produceerde naar schatting 13 miljoen kubieke yards, wat overeenkomt met 10 miljoen kubieke meter gesmolten gesteente. De gemiddelde uitstroomsnelheid tijdens deze periode overschreed de 250 kubieke yards per seconde. Het resulterende lavaveld bedekte een aanzienlijk deel, naar schatting 60% tot 70% van de bodem van de Halemaʻumaʻu-krater, die zich bevindt in Kaluapele, de caldera van Kīlauea.

Gedurende deze periode van een jaar hield de U.S. Geological Survey (USGS) het Volcano Alert Level op WATCH, en de Aviation Color Code bleef consequent op ORANGE staan. Dit weerspiegelde het feit dat alle activiteit beperkt bleef tot de krater aan de top binnen het Hawaiʻi Volcanoes National Park. Gevaren tijdens deze intense fonteinepisodes omvatten de neerslag van Pele's haar en tefra, hoewel het merendeel van het materiaal neerkwam in afgesloten delen van het park ten zuidwesten van de spleten. De Uēkahuna-tiltmeter (UWD) registreerde ongeveer 26,3 microradiaan aan deformatie tijdens de episode, een meting die nauwlettend gevolgd wordt door HVO-wetenschappers die de ondergrondse magmabewegingen monitoren.

De gehele cyclus, die liep van 23 december 2024 tot 24 december 2025, heeft het landschap aan de top ingrijpend veranderd. Dit omvat de vorming van een nieuwe Puʻu (heuvel) van 42 meter hoog op de noordwestelijke rand en een totale verhoging van de bodem van de caldera met 223 voet (68 meter). Hoewel de uitbarsting nu gestopt is, merkte het HVO op dat achtergebleven lavastromen op de kraterbodem nog dagenlang langzame beweging of gloed kunnen vertonen tijdens het afkoelen en stollen. De aanhoudende activiteit bevestigt de status van Kīlauea als een van de meest actieve vulkanen ter wereld, gelegen op de Hawaiiaans-Keizerzeemontketen.