Venster op de diepte: Argentijnse expeditie ontdekt gigantisch rif en onbekende soorten

De Argentijnse wetenschappelijke expeditie aan boord van het geavanceerde onderzoeksschip R/V Falkor (too), beheerd door het Schmidt Ocean Institute, werd in januari 2026 succesvol afgerond. De resultaten van deze missie hebben geleid tot ontdekkingen die de huidige kaart van de biodiversiteit in de Zuidwest-Atlantische Oceaan fundamenteel veranderen en uitbreiden.

Een van de meest spectaculaire vondsten van het team is de identificatie van het grootste tot nu toe bekende koudwaterrif van de soort Bathelia candida. Dit enorme rif beslaat een oppervlakte van minstens 0,4 km² en strekt zich uit langs het Argentijnse continentale plat. Wat de wetenschappers het meest verbaasde, was de locatie: het rif werd ongeveer 600 kilometer zuidelijker aangetroffen dan op basis van eerdere modellen werd verwacht.

Deze significante verschuiving van de bekende grenzen van dit ecosysteem vergroot het verspreidingsgebied van deze indicatorsoort aanzienlijk. Dergelijke riffen worden geclassificeerd als kwetsbare mariene ecosystemen (VME), en hun aanwezigheid is cruciaal voor het begrijpen van de ecologische gezondheid van de diepere oceaanlagen.

Naast de koraalstructuren bracht de expeditie ook een schat aan nieuw leven aan het licht. Er werden monsters en beelden verzameld van 28 potentieel nieuwe diersoorten voor de wetenschap. Deze diverse groep omvat onder andere onbekende wormen, koralen en zeeanemonen, wat aantoont dat we nog maar aan het begin staan van het begrijpen van de biologische rijkdom op grote diepte.

Een andere bijzondere ontdekking was een actief ecosysteem rondom een zogenaamde 'cold seep' (koude sijpeling) met een oppervlakte van ongeveer 1 km². Op dieptes van honderden meters vormt dit gebied een oase waar leven niet afhankelijk is van zonlicht, maar van chemosynthese. Hier gedijen complexe gemeenschappen van mosselen en krabben op de chemische energie die uit de zeebodem vrijkomt.

In het Argentijnse bekken werd bovendien voor het eerst een 'whale fall' gedocumenteerd op een diepte van maar liefst 3890 meter. Het karkas van een walvis dat naar de bodem is gezonken, fungeert als een tijdelijk maar essentieel eiland van leven. Het zet een volledige voedselketen in gang die zeldzame gemeenschappen ondersteunt.

Onderdeel van deze gemeenschap zijn de zogenaamde Osedax-wormen, ook wel bekend als 'botteneters'. Deze symbiotische organismen breken de botten van de walvis af en verwerken de voedingsstoffen, waardoor ze de basis leggen voor diepzee-ecosystemen die decennialang kunnen blijven voortbestaan op deze afgelegen plekken.

De op afstand bestuurbare onderwaterrobot (ROV) SuBastian, die tot een diepte van ongeveer 4500 meter kan opereren, legde unieke beelden vast van de zeldzame reusachtige 'fantoomkwal', de Stygiomedusa gigantea. Daarnaast onthulde de robot indrukwekkende diepzeelandschappen met eeuwenoude koraaltuinen, waaronder exemplaren van de Paragorgia arborea in de nabijheid van de Malvinas Trough.

Deze wetenschappelijke doorbraken zijn veel meer dan alleen een sensationele blik in de diepte; ze leveren het bewijs voor de complexe onderlinge verbondenheid van het leven op onze planeet. Van de uitgestrekte koraalsteden tot de chemische oases van de sijpelingsgebieden: het zijn systemen die uiterst gevoelig zijn voor vervuiling en die na beschadiging zeer moeilijk herstellen.

De verzamelde monsters en de gedetailleerde kartering die in januari 2026 zijn uitgevoerd, vormen daarom geen romantisch avontuur, maar een essentiële wetenschappelijke basis. Deze gegevens zijn noodzakelijk voor toekomstige internationale interactie en het opstellen van beschermingsmaatregelen voor de laatste onontdekte wildernis van de aarde.